Amsterdam, Amstel Hotel, maandag 26 oktober 2009
Peter Billingsley is een naam die weinigen bekend zal voorkomen, maar toch is hij al een tijdje bezig in filmland. Vooral als acteur en producent. Op die manier is hij in aanraking gekomen met het werk van Jon Favreau ('Made', 'Iron Man') en Vince Vaughn ('The Break-Up'), twee acteurs en filmmakers die hun vriend eindelijk zo ver hebben gekregen een film te regisseren. De film die ze daarvoor uitgekozen hebben is 'Couples Retreat', een komedie over vier stelletjes met relatieproblemen, die zich afspeelt op het paradijselijke eiland Bora Bora. Geen slecht idee om op die manier je debuut te maken. Dat vindt Billingsley zelf ook en hij vertelt graag, tijdens een interviewsessie in het Amstel Hotel, hoe alles is verlopen.
De naakte waarheid
De relatieproblemen in 'Couples Retreat' zijn voor veel mensen tot op zekere hoogte herkenbaar, en dit zou de populariteit van deze film kunnen verklaren. Billingsley vertelt dat hij en Vince Vaughn, die het verhaal geschreven heeft, inderdaad bewust deze sfeer wilden creëren. "Het was een idee van Vince. Hij had het idee voor die vier mannen en de archetypen die ze vertegenwoordigen. Of we het willen toegeven of niet, de meesten onder ons kunnen zich wel herkennen in op zijn minst een gedeelte van hun problemen. Wie heeft er niet gedacht aan vreemdgaan, of het te (weinig) dominant zijn? Het verzuimen om tijd te maken voor je partner, het negeren van de ander..."
Op een bepaalde manier was dit ook onontgonnen gebied op film. Billingsley: "Er waren al eerder films over dit thema. 'City Slickers' bijvoorbeeld, waarin vier vrienden op pad gaan en zichzelf leren kennen. Maar met stelletjes was het eigenlijk nog niet gedaan. Vervolgens gingen we bedenken wat voor problemen ze zouden kunnen tegenkomen. Maar het blijft wel een komedie. Zou je normaal gesproken ook je kleren moeten uittrekken om elkaar de "mooie waarheid" te vertellen? Waarschijnlijk niet. En zou een grote gespierde yoga-instructeur je daarmee gaan helpen, met allerlei seksueel getinte posities? Ik dacht het niet," lacht de regisseur.
Volgens Billingsley is het ook echt een persoonlijk project voor de maker(s): "Je werk wordt een verlengstuk van je leven, dus wanneer sommige filmmakers ouder worden, gaan ze ineens familiefilms maken. Zo maakte Robert Rodriguez bijvoorbeeld 'Spy Kids'. En alle acteurs in 'Couples Retreat' zijn ook getrouwd of hebben een relatie."
Bij elkaar blijven?
In 'Couples Retreat' moeten vier heel verschillende stelletjes aan hun problemen werken, en het ziet er zeker niet voor ieder stel rooskleurig uit wanneer het einde van de film nadert. Er is op zijn minst één stel dat het niet zou mogen redden, zo slecht passen ze bij elkaar. Als er realisme nagestreefd wordt in de film, zoals wordt beweerd door de makers, moet er toch wel aardig wat discussie zijn geweest over wie en hoeveel koppels het zouden gaan redden. "Zeker," zegt Billingsley. "Maar we hebben al een film gemaakt over een stel dat het niet redde: 'The Break-Up'. Die ging precies daarover. Het ging over het proberen om het te doen slagen, het gebrek aan communicatie, en het feit dat ze gewoon niet bij elkaar pasten. Het was een bewuste beslissing om in deze film juist het tegenovergestelde te communiceren. Ik hou van die boodschap."
Goede leerschool
Billingsley wilde al een tijdje films maken, maar hij had van beroemdheid Bob Clarke het advies gekregen om eerst ervaring op te doen in de editingruimte. "Dat was het beste advies dat ik had kunnen krijgen. Eerder zou ik niet hebben geweten waar ik mee bezig was. Als een producer wilde ik echt leren hoe ik een film moest maken. In de montagekamer kom je er eigenlijk pas achter of je iets goed of slecht hebt gedaan. Want je hebt alleen die puzzelstukjes om mee te werken. Je kunt niet teruggaan om die scène te schieten. Je hebt alleen wat je gefilmd hebt. Dus door die wetenschap word je alerter op de set."
Billingsley kan dan nog zoveel tijd in de montageruimte hebben doorgebracht, je leert regisseren natuurlijk pas echt door het te doen. Zijn eerste echte (speel)film moet dan ook een goede leerschool voor hem geweest zijn. "Absoluut. Ik heb heel veel geleerd. Met deze acteurs is het bijvoorbeeld handig om niet te snel 'cut' te roepen, ook al zijn ze klaar met het laatste woord van de scène. Er kan namelijk nog iets moois komen. Soms moet je zelf op het gas drukken, maar vaak genoeg weten zij precies wat er moet gebeuren. Dit zijn geen groentjes die heel erg gecoached moeten worden."
Aan de andere kant moet je als regisseur natuurlijk wel je eigen stem en visie laten doorklinken en je niet laten overtroeven door een ster als Vaughn, die niet alleen acteur is in de film, maar ook het script heeft geschreven. Billingsley legt uit hoe het er op de set aan toe ging: "Het proces is dat we veel voorbereiden en wanneer er dan geschoten is, het allebei bekijken op de monitor. Vince kan heel goed op een objectieve manier naar zichzelf kijken. Hij kan zichzelf van de acteur scheiden, en verwijst bijna in de derde persoon naar zichzelf terwijl we naar de monitor kijken. Toch is het erg vaak goed wat hij doet. Als je de camera laat draaien, zal het meestal in orde zijn. Maar hij doet ook vaak suggesties voor anderen, zolang de film er maar beter van wordt." Het is een beetje de filosofie van 'Couples Retreat' in een notendop, waarbij de film symbool staat voor de relatie. Je moet je verplaatsen in de ander en samen de relatie tot een succes maken. Wat is 'Couples Retreat' toch eigenlijk een leerzame film!
Tekst: Bart Rietvink |
