|
Nieuwegein, dinsdag 10 maart 2009
Één van de grootste vergissingen die je kunt maken, vooral in gesprek met een "Warcraft III"-speler, is om het spel "Warcraft III" te verwarren met het in de animatieserie "South Park" geparodieerde "World of Warcraft". Het is praktisch heiligschennis om deze totaal verschillende games door elkaar te halen, laat Manuel Schenkhuizen, alias Grubby, weten in zijn gesprek met Movie 2 Movie. Deze professionele gamer, die tot de top 5 "Warcraft III"-spelers van de wereld behoort, helpt dit misverstand snel uit de wereld. "De games zijn net zo verschillend als schaken en voetballen. "World of Warcraft" is een MMO-RPG, een 'Massively Multiplayer Online Role Playing Game'. Dat staat er eigenlijk voor dat je een rollenspel speelt. Je bent één karakter waarmee je je in een soort fantasiewereld begeeft, maar je doet in principe dezelfde dingen die je zou kunnen doen in het echte leven als je in dezelfde situatie zou zijn. Jij bent één persoon die je moet ontwikkelen. Je niveau moet omhoog, je kunt nieuwe dingen leren en je volgt een verhaallijn. "Warcraft III" is een voorganger van 'World of Warcraft', en kwam drie jaar eerder uit. Het enige dat ze gemeen hebben, is de wereld waarin alles zich afspeelt."
| ""Warcraft III" is een 'RTS', een Real Time Strategy game. Als speler ben je dan in feite een soort generaal, maar je komt zelf niet voor in het spel," verduidelijkt Manuel. "Je stuurt eigenlijk je legers aan op een manier die doet denken aan schaken. Je beweegt je stukken naar de juiste plekken en moet middels tactische manoeuvres, meer legers, of een slimme besturing de tegenstander zien te overmeesteren in korte sessies van tien tot twintig minuten. "World of Warcraft" is voortdurend. Dat kunt je 24 uur achter elkaar spelen." Manuel vindt dat het verschil tussen de games in Jos de Putters film 'Beyond the Game' wat duidelijker naar voren had kunnen komen, en dat misschien wat vaker de naam "Warcraft III" genoemd had moeten worden. Manuel vervolgt zijn uitleg: "In "World of Warcraft" staat communicatie centraal, omdat je met heel veel mensen tegelijkertijd speelt - met honderden of duizenden mensen in dezelfde wereld. "Warcraft III" speel je één tegen één. Je doet dit wel met veel mensen tegelijkertijd, maar niet samen." Het is een echte denksport, vergelijkbaar met schaken. In tegenstelling tot "World of Warcraft" is het een zeer competitieve game. Met "Warcraft III" kun je je uiteindelijk heel serieus gaan bezighouden. Je kunt oneindig veel leren en hebt duizenden openingen. Elke speler speelt anders en je moet je tegenstander echt bestuderen." |
|
Dat Manuel serieus met "Warcraft III" bezig is, zal niemand kunnen ontkennen na het zien van de documentaire 'Beyond the Game', waarin filmmaker Jos de Putter Manuel en rivaal Sky portretteert terwijl ze zich opmaken voor een titanenstrijd op mondiaal niveau. Manuel speelt regelmatig van dit soort grote toernooien, waar hij de hele wereld voor over reist en waar veel geld mee gemoeid is. En wie één blik werpt op Manuels uitpuilende prijzenkast, begrijpt dat "Warcraft III" voor deze gamer niet slechts een intensieve hobby is, maar écht werk en een ware carrière betekent. In "het wereldje" is Manuel erg beroemd en uitgegroeid tot een ster. Fans op toernooien willen zijn handtekening of willen met hem op de foto. In 'Beyond the Game' reist zelfs een gamer uit Venezuela in zijn eentje helemaal naar Nederland om de enige echte Grubby live te zien spelen. Manuel blijft hier over het algemeen vrij normaal en nuchter onder, maar dit vond hij toch wel heel speciaal. "Er is niet iedere dag iemand die uit Venezuela over komt vliegen, alleen om je te zien op een kleine Nederlandse kwalificatie. Dat was wel heel bijzonder en heeft echt een diepe indruk op me achter gelaten."
Zelf is Manuel ook wel fan van bepaalde beroemde personen, maar hij zou bijvoorbeeld niet een handtekening gaan vragen aan Johnny Depp, omdat hij weet dat hij hier ontelbare keren om wordt gevraagd, en hij waarschijnlijk liever van zijn rust zou genieten. Door Manuels eigen sterstatus kan hij zich natuurlijk goed in zo'n situatie verplaatsen. Maar hij relativeert wel: "Soms is het vergelijkbaar, maar toch ook niet zo heel vaak," laat Manuel weten. "Ik leid namelijk een beetje een dubbelleven. In Nederland heb ik er helemaal geen last van." De populaire gamer waardeert al zijn fans, al kan het soms hinderlijk zijn als handtekeningenjagers je tegenhouden als je haast hebt en onderweg bent naar een wedstrijd, maar de wisselwerking is natuurlijk het meest bevredigend als er echte communicatie is. "Ik vind het altijd leuk om er met mensen over te praten. Ze zeggen dan bijvoorbeeld: 'Ik heb laatst je game gezien tegen zus en zo en het viel me op dat je niet zo agressief speelde. Hoe komt dat?' Het is gewoon heel interessant om het daar over te hebben."
Manuel kan goed tegen (inhoudelijke) kritiek en één van zijn grootste fans met wie hij over zijn spel praat is zijn vriendin Cassandra, die in 'Beyond the Game' regelmatig aan zijn zijde te zien is. "Iedereen kan wat toevoegen aan het spel. Als je beter bent, betekent het niet altijd dat je ook betere ideeën hebt. Anderen kunnen een frisse blik hebben. En meisjes denken bijvoorbeeld weer anders dan jongens," zegt Manuel glimlachend, terwijl zijn vriendin in de kamer zit. "Zij is ook een gamer, en zo hebben we elkaar ook ontmoet", vertrouwt hij Movie 2 Movie toe. "Ik had het wel mooi gevonden als dat soort dingen in de documentaire voor waren gekomen, al weet ik niet eens of we het erover hebben gehad." Het is inderdaad wel een mooi, romantisch verhaal. "Ik had een toernooi in Singapore en zij komt uit Singapore. Zij speelde zelf 'Warcraft' en kende mij al voordat ik haar kende. Het was in oktober 2005 en ik was op de World Cyber Games, waar ook de film over gaat. Het was het jaar voordat Jos (de Putter, red.) begon te filmen. Zij kreeg een baan via haar modellenbureau en werd door een tv-station gevraagd of ze heel last minute naar de afterparty van de World Cyber Games kon gaan om wat mensen te interviewen. En zo kwamen we elkaar tegen."
|
|
Nu woont ze bij hem in Nieuwegein en werkt bij hetzelfde "E-sports"-bedrijf als Manuel. "Je kunt het vergelijken met een voetbalteam," legt Manuel uit. "Ik ben een gesponsorde speler. Zij sponsoren mijn reizen naar toernooien. Mijn vriendin is reporter en fotograaf voor het bedrijf. Ze gaat mee naar evenementen en neemt foto's van spelers. Ook schrijft ze interviews, blogs en columns voor de website." Het is handig dat de vriendin van Manuel voor hetzelfde bedrijf werkt en zijn interesse deelt. Anders was het wellicht minder goed te accepteren geweest dat Manuel zoveel tijd aan zijn game-werk besteedt. Cassandra: "Ik heb er niet echt problemen mee dat hij zo vaak games speelt, helemaal omdat het zijn werk is. Ik had het alleen wel fijn gevonden als we vaker uit konden gaan. Vooral in de zomer. Maar ik werk tenminste met hem samen, en ik reis met hem mee naar andere landen." |
Een leven als "pro-gamer" is voor velen een passie - en misschien wel een droom - maar als je aan de top wil komen en blijven moet je ook vaak opofferingen maken. Je sociale leven en persoonlijke relatie(s) komen misschien lichtelijk onder druk te staan, maar het kan ook een slechte invloed op je gezondheid betekenen. In 'Beyond the Game' wordt in een interview met de ouders van de legendarische Zweedse gamer MadFroG bijvoorbeeld verteld hoe deze na zijn jaar lange training in Korea als een soort uitgemergelde zombie terugkwam. Manuel legt uit: "Na twee potjes kan er hier iemand gaan eten, terwijl je daar zomaar twintig potjes achter elkaar speelt. Het verklaart zijn uiterlijk en gezondheid toen hij terugkwam, maar door die opofferingen kon hij wel zo'n hoog niveau bereiken. je moet vaak, in meer of mindere mate, opofferingen maken. En niet iedereen gaat er even goed mee om. Zo'n ongezond leven houd je sowieso niet lang vol."
In 'Beyond the Game' zijn de ouders van Sky en MadFroG te zien en horen, maar blijven de ouders van Manuel eigenlijk grotendeels buiten beeld. Wat vinden en vonden zij eigenlijk van zijn werk? "Na het T-VWO besloot ik om een jaar lang te trainen met gamen en echt te kijken hoe ver ik zou kunnen komen. Ik werd steeds beter en toen dacht ik: 'Laat ik doen wat MadFroG deed, en naar Korea gaan.' Mijn ouders vonden het goed dat ik drie maanden naar Korea zou gaan, als ik daarna maar zou gaan studeren. Maar toen zagen ze dat het echt mijn passie was en dat ik het niet alleen maar voor de lol deed, of het simpele tijdverspilling was. Het scheelde natuurlijk ook dat ik World Cyber Games in Korea had gewonnen. Ik was achttien jaar oud en had 20.000 dollar gewonnen! Toen was het erg moeilijk om "nee" te zeggen tegen nog een jaar professioneel gamen," vertelt Manuel enthousiast.
Wat vindt Manuel eigenlijk van de aandacht die zijn werk heeft gekregen in 'Beyond the Game'? "Ik ben wel blij dat hij (Jos de Putter, red.) er uiteindelijk iets mee gedaan heeft. Ik hoop dat het een positieve ontwikkeling teweeg brengt voor E-sports. Dat wij op een bepaalde manier wat meer bekendheid krijgen. En dat mensen als mijn moeder er wat vanaf kunnen weten. Zij vindt het waarschijnlijk interessant om te zien, ongeacht of ik erin speel of niet, omdat het gewoon een hele andere wereld is. Mensen die ervan houden om naar documentaires te kijken, zien opeens iets en dan is het begin gemaakt. Als ze dan later nog eens een keer iets lezen over de World Cyber Games, denken ze: ‘O ja, dat ken ik.’ Dus wat dat betreft vind ik de film een goed begin."
"Ik moet nu steeds uitleggen wat ik doe; dat ik een pro-gamer ben," zo zegt Manuel. "En dat zou bij meer bekendheid niet meer nodig zijn. Misschien blijkt dan dat mensen het wel een mooie industrie of manier van entertainment vinden." En misschien vinden veel mensen, die niet in eerste instantie gamers zijn, 'Warcraft III' wel een heel boeiend spel. Zelf geniet Manuel van de strategische diepte van het spel en "de opwinding die je voelt als er een nieuwe tactiek is". Maar de fantasy-setting is natuurlijk ook van belang. Zouden schakers het spel in principe leuk kunnen vinden? "Zeker weten," zegt Manuel resoluut. "Het zoontje van Kasparov speelt bijvoorbeeld ook "Warcraft III".
Manuel ziet nog geen reden om te stoppen, omdat hij zich nog steeds aan het ontwikkelen is en hij goed presteert. Maar er zijn altijd manieren om verder te groeien, in andere richtingen. "Ik kan mijn eigen team beginnen, voor een sponsor werken, spellen gaan ontwikkelen, testen." De sky is the limit. Of liever: Grubby is the limit.
Tekst & foto's: Bart Rietvink |
