Amsterdam, Amstel Hotel, vrijdag 17 april 2009

Acteur John Cho, vooral bekend van puberkomedies als 'American Pie' en 'Harold & Kumar go to White Castle', heeft met de nieuwe 'Star Trek'-film de kans gekregen om voor het eerst in een grootse blockbuster te spelen. In de wereld van grote actiefilms is hij dus in feite nog een groentje, wat ook geldt voor zijn personage in 'Star Trek', piloot Sulu, die toevallig een kans krijgt aan boord van ruimteschip de S.S. Enterprise omdat de oorspronkelijke piloot ziek was. En er zijn nog meer parallellen. "Het is toevallig ook de manier waarop ik met acteren ben begonnen," laat Cho weten in een interview in het Amstel Hotel. "Toen ik op de universiteit zat, zat ik met een vriend in een schrijfklas. Ik had helemaal geen ambities op acteergebied, maar op een gegeven moment vroeg hij hoe groot ik was en of ik het kostuum van een maatje van hem wilde aantrekken voor een acteerklus. En dat was mijn eerste ervaring met acteren."

Nu is er uiteraard wel iets meer voor nodig dan een goed passend kostuum om Cho voor een rol te interesseren. "Vroeger heb ik me nog wel eens door anderen, of mezelf eigenlijk, laten overhalen om rollen te doen die ik eigenlijk niet wilde. Of om iets niet te doen omdat het niet genoeg betaald. Maar ik heb geleerd dat je altijd naar je hart moet luisteren," aldus Cho. Met het kiezen voor 'Star Trek' volgde Cho zonder twijfel zijn hart. Zelfs zo erg, dat het bijna averechts werkte. "Het is interessant hoe de belangrijkste dingen in je leven het resultaat van slechts één klein moment zijn," zegt Cho. "Mijn verlangen om de rol te krijgen was zo groot dat ik bang was dat ik hierdoor mijn auditie zou verpesten. Want het is moeilijk om ergens auditie voor te doen waar je heel veel om geeft. Goed acteerwerk is namelijk alleen maar mogelijk wanneer je je op je gemak voelt. Dat is 90% van acteren... ontspannen en vergeten dat er een crew aanwezig is."

"Ja zeker, en dit heeft te maken met het volgen van je hart en het goed luisteren naar jezelf. Soms denk je er te erg over na of iets wel geschikt is voor een Aziatische Amerikaan, en kom je in rare kronkels terecht, maar inderdaad, ik probeer altijd wel rollen te kiezen die ongebruikelijk zijn voor mensen als wij. Nu heb ik wat meer vrijheid in de zin dat ik uit drie of vier verschillende rollen kan kiezen, maar wanneer ik begon had ik wel eens audities waar ik een slecht gevoel bij had, en kreeg ik rollen aangeboden die erg stereotiep waren. En dat is het niet waard. Zodra je zoiets op film vastlegt, zul je er voor altijd mee moeten leven."

"Mijn leidraad bij het kiezen van rollen is altijd geweest of mijn twaalf-jarige ik de rol zou kunnen waarderen", zegt Cho. "Als we vroeger een Aziatische acteur op TV zagen, riepen we altijd: 'Kom snel in de kamer, één van ons is op TV!' En ik zou het vreselijk vinden als mijn twaalf jaar oude ik iedereen bij elkaar zou roepen en we ons verraden zouden voelen door 'mijn' rol." Het optreden van George Takei in de oude 'Star Trek'-serie zorgde alleen maar voor trots en bewondering bij Cho en zijn familie, wat het natuurlijk heel mooi maakt dat hij het stokje kan overnemen van de veteraan en zelfs zijn zegen heeft gekregen.

Ook al wilde Cho graag recht doen aan zijn grote voorganger Takei, en was hij wel een beetje zenuwachtig, hij heeft toch vooral veel lol gehad. Zo bleek zijn rol een erg actieve te zijn. "Dat wist ik nog niet toen ik auditie deed, omdat het script nog geheim was," laat Cho weten. "maar toen ik de rol had gekregen en het script las, dacht ik: 'yes!!'" Maar toen moest hij nog gaan trainen voor alle wilde actiescènes. "Mijn stoere, gespierde uiterlijk doet waarschijnlijk anders vermoeden, maar ik had nog nooit een vechtscène gedaan," lacht Cho. "En het was aardig pittig. Die gasten die ons trainden zijn professionals en hebben een hele hoge pijngrens. Ze weten niet wat zwakkelingen als ikzelf allemaal wel en niet kunnen. Dus bedachten ze allerlei waanzinnige oefeningen als: 'Spring hier overheen en doe een roundhouse kick (draaiende trap). En doe het honderd keer'. Want alles moest honderd keer. Ze hadden geen idee wat normale mensen doen."

Was Cho eigenlijk een echte "Trekkie", een hele toegewijde Star Trek-fan? "Ik keek er niet echt heel vaak naar," geeft Cho toe. "Ik vond de kostuums fout, en het zag er allemaal zo gedateerd uit. Maar ik keek wel. Op de een of andere manier word je er toch steeds door aangetrokken. Toen ik de rol kreeg, en de serie op dvd ontving ter voorbereiding, merkte ik dat ik de meeste afleveringen gewoon gezien had. De serie is gewoon een onderdeel van onze cultuur geworden."

De vraag die natuurlijk - na het zien van de film - op ieders lippen zal branden is: "Zal er een vervolg komen?" Cho: "Ik hoop het. We hebben een deal gesloten voor drie films. Je weet het nooit, we zullen wel zien hoe de mensen reageren op deze film. Volgens mij heeft de film zeker de potentie om een breed publiek te bereiken. Het is natuurlijk sowieso geschikt voor science fiction-fans, maar er zit ook een liefdesverhaal in, en het is een verhaal over vriendschap. Daarnaast is het een prequel, dus kun je gewoon binnen komen wandelen zonder iets van Star Trek te weten. J.J. Abrams heeft er veel werk in gestoken om er echt een karakterverhaal van te maken, dat in essentie gaat over loyaliteit en vriendschap. Maar er zitten ook veel knipogen in naar de fans, dus ik denk wel dat zij ook tevreden zullen zijn. Ze zullen vast aanvoelen dat onze harten op de juiste plekken zaten."

Tja, en wat nu? John Cho werd bekend als die "MILF-jongen" in 'American Pie' en is nu een actieheld in 'Star Trek'. Hoe kan hij dit nog opvolgen? Cho, lachend: "Ik wil een film maken met de titel 'MILF-guy Goes to Space'. Dan kan ik mijn hele publiek verenigen met één unieke blockbuster. Lijkt me een geweldig plan." John Cho blijft gewoon zijn hart volgen, dus. Dat kan alleen maar goed gaan.

Tekst: Bart Rietvink

Foto's: Lodi Meijer