Haarzuilens, Kasteel De Haar, 24 april 2009

In het weekend van 25 en 26 april 2009 vindt alweer de achtste editie van het Elf Fantasy Fair plaats in de kasteeltuinen van Kasteel de Haar in Haarzuilens. De dag voorafgaand aan dit evenement heeft Movie 2 Movie-medewerker Lodi Meijer een kort gesprek binnen de poorten van Elfië met de Amerikaanse acteur en muzikant James Marsters.

James kwam in de schijnwerpers te staan door zijn vertolking van peroxideblonde vampier Spike in de Amerikaanse hit en cult tv-serie “Buffy The Vampire Slayer” en spin-off “Angel”, maar van een echte filmcarrière is het nooit gekomen. Toch is hij in een kleine rol te zien in de langverwachte live actionversie van de razend populaire anime “Dragonball”, ‘Dragonball: Evolution’, die sinds 9 april 2009 in de Nederlandse bioscopen is te zien. James speelt hierin de rol van Lord Piccolo. De film werd jammer genoeg met de grond gelijk gemaakt en van een echt succesvolle doorbraak op het witte doek kan James dus helaas nog niet spreken. “Het is belangrijk om een film te beoordelen op wat het wil bereiken. Niet wat jij zelf zou willen bereiken. Niet iedere recensent bekijkt films vanuit dit standpunt en dat is jammer. Het is de eerste keer dat een anime of manga is omgezet in live-action film. Het is de eerste keer dat deze manier van vertellen is omgezet in live action. Een aantal mensen hebben moeite met deze omzetting en zien het als een nieuwe wereld waar zij geen direct raad mee weten,” aldus James.

Beste anime in 50.000 jaar De acteur geeft toe dat het enige tijd duurde voor hij zelf aan “Dragonball” gewend was. “Toen ik zo’n tien tot twintig afleveringen had gezien, was ik helemaal de weg kwijt. Mijn zoontje was helemaal verzot op de anime, dus als ik tijd met hem door wilde brengen, moesten we samen “Dragonball” kijken en erover praten. Hij was er helemaal betoverd door.” Inmiddels is James ook helemaal om. “Het is de beste anime in 50.000 jaar!” overdrijft hij lachend. “Er zijn gewoon momenten waarbij je mond van verbazing open blijft staan van wat je op het scherm ziet. De karakters zijn zo krachtig wanneer zij ten strijde trekken en de aarde openscheurt. De manier waarop dit getekend is, is letterlijk adembenemend, zoiets is gewoonweg nooit eerder gedaan, niemand heeft dat niveau gehaald.   Ėchte mannen Enthousiast vertelt James verder: “De structuur is ook uitstekend. Helden hebben in “Dragonball” tien tot vijftien afleveringen nodig om met een plan te komen. En dan gaat er net iets mis met het plan en komt er iemand anders binnen die zich opoffert voor het plan. Wanneer zij dan het plan tot uitvoering brengen blijkt het niet te werken en mislukt het volledig.

En dan hoor je de slechterik gniffelen: ‘Had je echt gedacht dat dat zou lukken?’ Als toeschouwer ben je dan totaal verloren en heb je geen hoop meer.” Ook over de thema’s van de anime is James erg lovend. “Het gaat vooral over de ontwikkeling van de mens, maar dan vanuit een mannelijk perspectief. Het gaat over de ontwikkeling van jongen tot man. Wat ik daarbij erg leuk vind is dat de hoofdpersoon Goku een échte man is. Hij doet me aan véél stuntmannen met wie ik gewerkt heb, denken. Van die dodelijke, drievoudige zwarte banden. Zij hoeven zich niet te bewijzen. Maar Goku is bescheiden, gedwee en een beetje maf. Tot je zijn familie bedreigt, dan vermoordt hij je als het echt moet. Maar zijn perfecte dag is samen met zijn kinderen achter vlinders aan jagen. Dát vind ik een echte man.” James vindt dat de zwaarbewapende helden zoals Hollywood ze toont niet de doorsnee mannen zijn. “Van die uit de kluiten gegroeide jongens die mensen kwetsen zonder dat ze er iets bij voelen, en er alleen maar grappen over maken, dat is geen goed voorbeeld voor mijn zoon. Ik ben dan ook blij dat hij fan werd van “Dragonball” en zich met Goku identificeerde.”

Geen ras

Een andere belangrijk punt dat een heleboel kijkers niet opvalt, is dat in “Dragonball” ras niets uitmaakt, vindt James. “Het speelt zich af in een futuristisch Japan – althans, het zou Japan kunnen zijn - waarin elk ras met elkaar uitgaat, met elkaar trouwt, en niemand merkt het en in al die jaren is er nooit over gesproken. De president van de wereld is een hond en dat is een duidelijk statement. Bij wijze van spreken staat Akira Toriyama (de bedenker van “Dragonball”, red.) op een berg te schreeuwen dat ras niets uitmaakt.” James vindt dat “Dragonball” daarin verder gaat dan Superman en Batman. “Mijn favoriete comicbook karakters komen uit de jaren dertig, Batman, Superman en The Flash. Daarna kwam er heel lang niets, tot Stan Lee in de jaren zestig met Hulk, Iron Man en Spider-Man kwam, en dat was mooi. Toen was er weer heel lang niets. Goku is een nieuwe held, met nieuwe mogelijkheden en uitdagingen en het heeft de fantasiewereld in zijn grip zoals geen enkel ander personage sinds de jaren zestig dat heeft.”

Brullen tegen de regisseur Over hoe James betrokken raakte bij de film is hij duidelijk. “Ik speelde al jaren Piccolo als ik met mijn zoon met zijn action figures aan het spelen was. Ik werd gebeld voor een auditie, ik geloof dat Ray Park (Darth Maul uit ‘Star Wars: Episode I – The Phantom Menace’, red.) besloten had om het niet te doen. En ik sta bekend om het feit dat ik bijna al mijn stunts doe. Mijn auditie bestond eigenlijk uit het vijf minuten lang schreeuwen tegen de regisseur: (brult) I will destroy you! Omdat ik natuurlijk wist waar ik het over had, ging ik ervoor.”   De transformatie van Piccolo James bekent dat het vertolken van Piccolo hem geen moeite kostte. “Ik had weinig tekst, dus heb ik me geconcentreerd op het stilistische deel van de personages. In anime zijn er mooie grote stiltes en eenvoud. Het wordt vaak gedaan omdat het goedkoop is, maar daarnaast is het effectief. Ik wilde dat doorvoeren in mijn acteren. Ik wilde de momenten van eenvoud en rust als contrast tegen de agressie en de vechtscènes.” De acteur vond het wel jammer dat hij niet zoveel tekst had. “Er had meer tekst in gemoeten. Zelfs de regisseur denkt daar zo over en heeft nog een scène aan de film toegevoegd om te laten zien dat ik nog leef.

Als we nog meer films gaan maken, zal mijn personage transformeren van een slecht personage naar een held, een veel jongere versie en daardoor herkenbaarder als de Piccolo waar iedereen fan van is. Ik kijk daar echt naar uit. Het leuke van het karakter is dat hij een held wordt , maar dat hij daardoor niet per se meteen aardig is. Hij heeft totaal geen psychologische transformatie. De heldhaftige Picollo heeft geen mensen nodig die ‘m sympathiek vinden, hij probeert dan ook niet vrienden met iemand te worden, maar toch zal hij nooit de groep of Goku teleurstellen of achterlaten. Hij leeft volgens zijn eigen normen en dat maakt hem erg interessant.

Gestolen jeugd

Het vertalen van een anime personage naar live action was niet moeilijk, volgens James, omdat de personages goed geschreven zijn. “Ze worden gestuurd door dingen die ik begrijp. Niet alleen Piccolo, maar ook andere personages zoals Vegeta, de prins van de planeet, die niet kan uitstaan dat Goku krachtiger is dan hem. Het is nog maar een jongen die zichzelf wil bewijzen, Goku is een echte man die dat station al is gepasseerd. Ik hoefde niet zelf voor invulling zorg te dragen waarom mijn personage bepaalde handelingen doet.” James bewondert Akira Toriyama hierom. “Hij heeft het personage Piccolo zo goed geschreven, dat je gewoonweg gaat begrijpen waarom hij de Dragonballs wil en de aarde wil vernietigen. Hij is van oorsprong een geweldige crimineel, alle meisjes zijn gek op hem en hij komt altijd weg met de misdaden die hij pleegt. Toch wordt hij – ondanks dat hij zijn tijd ver vooruit is – gevangengenomen. Omdat er geen ramen in de gevangenis zitten, en hij er een lange tijd verblijft, heeft hij niet door dat hij ouder is geworden, totdat hij eindelijk ontsnapt. Hij komt bij een benzinestation, kamt zijn haar voor de spiegel en ziet dan dat hij ouder en zwakker is geworden. ‘Zij hebben mijn jeugd gestolen,’ denkt hij dan en vanaf dat moment neemt hij de beslissing de sheriff die hem gevangen heeft genomen te vermoorden. Sterker nog, zijn hele familie! Of nog beter: de hele stad! Hij wil zich wreken op de mensen die zijn jeugd hebben gestolen.”

Voice acting

James spreekt ook regelmatig stemmen in voor films en tv-series. Het verschil is voor hem duidelijk. “Als je aan voice acting doet, ben je niet gelimiteerd door je lichaam. Je kunt rollen spelen die je anders niet zou kunnen doen omdat het lichamelijk onmogelijk zou zijn. Je kunt snel dingen creëren. Het lijkt meer op toneel. In een film spelen is eigenlijk niet acteren, het is meer het vertrouwen dat je de juiste persoon bent voor de rol, het is meer je aanwezigheid. Als je probeert om een verhaal te vertellen in een film, word je ontslagen. Het is een grote fout om dat als acteur in een film te doen. Maar met voice acting ben jij de verhalenverteller.”

Badjas
Naast het inspreken van personages in animatiefilms, houdt James zich ook bezig met het inspreken van boeken op cd. “Jim Butcher (schrijver van comics, zoals o.a. The Dresden Files) was een fan van “Buffy” en liet mij weten ervan overtuigd te zijn dat ik dat kon doen. Waarom weet ik eigenlijk niet,” zegt James bescheiden. “Ik heb natuurlijk veel toneelervaring en ben gewend om dingen voor te dragen. Maar wellicht heeft het te maken met het feit dat zijn uitgever dacht dat het wel goed zou verkopen als ‘James Marsters het doet’, vanwege het succes van “Buffy”.” Spijt heeft James er in ieder geval niet van. “Ze hebben me steeds vaker nodig. Ik denk dat ze eigenlijk een reden nodig hadden om te geloven dat ik het ook daadwerkelijk kon. Ik heb het altijd al wel willen doen, want je kunt bijvoorbeeld gewoon thuis in je badjas werken. Al ben je 70, je kunt dit blijven doen!”

Tekst en foto's: Lodi Meijer