Amsterdam, Pathé Tuschinski, donderdag 10 september 2009

Ruud Feltkamp, die de belangrijke rol van loverboy Ricardo heeft gekregen in de nieuwste Carry Slee-verfilming 'Lover of Loser', zullen de meeste mensen kennen als Noud uit 'Goede Tijden, Slechte Tijden'. Toch is dit niet de eerste keer dat de jonge acteur in een grote Nederlandse film speelt. Eerder vertolkte hij al de hoofdrollen in de boekverfilmingen 'Kruimeltje' en 'Kees de Jongen', om vervolgens zijn toetrede te nemen tot de, al jaren, best bekeken soap van Nederland, waar hij nu alweer aan zijn vierde jaar begint. In gesprek met Movie 2 Movie vertelt Feltkamp over zijn verschillende ervaringen, met "Goede Tijden, Slechte Tijden" en natuurlijk 'Lover of Loser'.

Van kruimeltje tot loverboy

Feltkamps carrière is op een aparte manier verlopen. Na in twee grote jeugdfilms te hebben geacteerd, maakt hij ineens de overstap naar een soap. Verrassend, zo vindt de acteur zelf ook. "Ik had het niet verwacht. Mijn moeder werd op een dag gebeld of ik "Goede Tijden" wilde doen, maar toen had zij gezegd dat ik eerst de HAVO zou gaan doen en daarna naar de toneelschool zou gaan, dus dat het niet ging lukken. Toen had ze niets gezegd en was ze het eigenlijk alweer vergeten. Totdat mijn broer erover begon: 'Ruud, Goede Tijden belde voor je. Ze wilden je auditie laten doen.' Waarop ik zei: 'En waarom weet ik dat niet?'. 'Tja, je ging toch eerst HAVO en toneelschool doen?', antwoordde hij. Toen heb ik dus toch maar auditie gedaan en ben het geworden. Ik begin nu al aan mijn vierde jaar. Het gaat echt snel!"

En nu speelt hij dan in 'Lover of Loser'. Ook weer een bijzondere overgang. Ruud legt uit: "Ik ging drie maanden uit Goede Tijden en toen had ik een nieuwsberichtje naar alle castingbureaus gestuurd. En toen kwam Dave (Schram, de regisseur van 'Lover of Loser'; BR) eigenlijk meteen naar me toe. Die dacht: 'O, da's mooi, dan kan ik je gebruiken voor deze film'."

Film versus soap Nu Ruud in verschillende stadia in zijn (nog korte) leven in films heeft gespeeld en daarnaast al drie jaar in een soap, kan hij de verschillen in acteren of benadering bij een film of een soap goed met elkaar vergelijken. Want die moeten er toch ongetwijfeld zijn? Ruud: "Het komt allemaal op hetzelfde neer, maar je hebt in een soap alleen minder tijd om een verhaaltje te vertellen. Soms moet het allemaal wat duidelijker dan bij een film, waarbij je de hele film de tijd hebt om één verhaaltje te vertellen. Bij een soap heb je verschillende verhaallijnen en dan moet je gewoon heel snel een verhaaltje in één scène kunnen vertellen. Soms moet het dan allemaal net wat duidelijker en dat vind ik soms een beetje jammer. Maar ja, dat hoort er wel bij."   Daarnaast gaat alles veel sneller in een soap, omdat er minder tijd is voor verschillende takes of repetities. Er is één dag in de week om te repeteren, en vervolgens worden er in de vier volgende dagen alle afleveringen van een week opgenomen.   "Ja, da's ook een groot verschil: de snelheid," vertelt Ruud. "In een film heb je soms wel een dag de tijd om een scène op te nemen en in "Goede Tijden" maximaal twintig minuten. Dat is heel lastig in het begin. Maar nu weet ik het wel."

"Het is echt een kwestie van een knop omzetten," gaat de acteur verder. "Je moet weten wat je moet spelen. Als je weet waar de scène over gaat, kun je er zo inkomen. Je moet meteen in het moment zijn. Je kent de situatie, en dan ga je snel weer door. Dat is vet hoor!"

In de huid van een loverboy

In "Goede Tijden" speelt Ruud een, weliswaar goedgebekte, maar doodgewone en goede jongen, en in zijn eerdere films was er ook geen kwaad te vinden in zijn personages. In 'Lover of Loser' kon hij nu eens een schurk spelen. "Ja, dat was cool. Het is heel moeilijk. Je moet goede keuzes maken om het te kunnen spelen. Je moet bijvoorbeeld niet overdreven de bad guy spelen door heel boos te gaan kijken. En je moet zorgen dat alles in je acteerwerk klopt. Dat je het eens bent met je personage. Dat als je personage iemand tegen een deur aan moet gooien, je snapt waarom hij dat "moet" doen. Je moet bijna net zo gek worden en erachter komen waarom hij de keuzes maakt die hij maakt," aldus Ruud. "En het vergt veel vooronderzoek. Ik heb een documentaire gezien over loverboys, boeken gelezen, op internet gekeken, met mensen gesproken, van alles."

Het interessante van zijn rol als loverboy Ricardo is ook dat het geen eendimensionale schurk is, maar dat hij eerst charmant moet overkomen om de meisjes te kunnen verleiden. "Dat is ook leuk om te spelen. Eerst ben ik heel charmant tegen Eva. En aan het einde ben ik gewoon een mafkees," zo zegt Ruud. "Maar het is allebei heel leuk om te doen. In "Goede Tijden" is het de snelheid en de uitdaging om een goede scène te spelen in zo'n korte tijd. Dat is verslavend. En het is gewoon één grote familie. En film is heel vet omdat je heel snel een klik hebt met iedereen. Ik weet niet hoe dat komt. En je kunt gewoon echt een scène en personages uitdiepen en echt eruit halen wat erin zit."

De kunst van acteren (en broodjes bakken)

In "Goede Tijden, Slechte Tijden" valt op dat Ruud zo ontspannen overkomt en zijn gedrag en dialoog zo natuurlijk lijken. Het maakt nieuwsgierig naar zijn acteerstijl. "Je moet weten hoe je moet reageren op je tegenspeler," legt de acteur uit. "Als die ineens in janken uitbarst, en jij zegt dan: 'Wanneer zullen we eens naar de film gaan?' als dat je tekst zou zijn, dan kan dat natuurlijk niet. Je moet echt reageren op alle kleine dingetjes die je tegenspelers je aanreiken. Ik vind het bijvoorbeeld lelijk om harde overgangen te maken, dat vind ik heel onnatuurlijk. Je moet niet te snel met je eigen tekst komen."

"Ik pas ook soms mijn eigen tekst aan als ik het ergens niet mee eens ben," vervolgt Ruud. "Als er bijvoorbeeld staat: 'Hou op met dat gekibbel' dan maak ik ervan 'hou op met dat geouwehoer.' Zoiets. Als het niet lekker bekt, maak ik er wat anders van."

Inmiddels heeft Ruud heel wat ervaring opgedaan op acteergebied. Heeft hij het gevoel dat hij veel heeft bijgeleerd sinds 'Kruimeltje'? "Ik ben sowieso veel zekerder en ik weet wat ik als acteur nodig heb om goed voorbereid in een scène te staan. En dat heeft niet per se wat met tekst te maken. Ik weet bijvoorbeeld ook wanneer ik het te rumoerig vind op de set. Dan zeg ik daar meteen wat van. Zonder arrogant te worden, natuurlijk. Ik weet hoe het allemaal werkt op de set: wie ik moet aanspreken, wat ik nodig heb. Net zoals een bakker weet wanneer hij zijn broodjes in de oven moet doen, en welke ingrediënten hij nodig heeft."

Tekst en foto: Bart Rietvink