| De jonge, mooie Angel (Romola Garai) woont met haar moeder (Jacqueline Tong) boven de kruidenierswinkel die door haar overleden vader is opgezet. Angel kan aan niets anders denken dan aan haar zwaar romantische schrijfwerk met tragische heldinnen in de hoofdrol en ontsnappen aan haar leventje in het door haar vervloekte Norley. Haar moeder is een eenvoudige vrouw die niets begrijpt van haar dochters ambities en nog minder van het onverwacht grote succes dat haar ten deel valt, maar ze aanbidt Angel zonder enig voorbehoud. Zozeer zelfs dat ze elk contact verbreekt met haar zus Lottie (Janine Duvitski), omdat Angel dat wil. Zij is niet de enige die naar Angels pijpen danst. Angel creëert een eigen wereld in haar boeken, maar manipuleert ook in het echte leven schaamteloos en duldt geen enkele kritiek op haar werk of zichzelf. Door haar grote verkoopsuccessen kan ze ‘Paradise House’ kopen, een enorm landhuis met een groot park eromheen. Vroeger stond ze ademloos door het hek heen te kijken naar Angelica (Jemma Powell), de dochter des huizes die in een rijtuig werd rondgereden. In ‘Paradise House’ komt haar bewonderaarster Nora (Lucy Russell) bij haar wonen en op een gegeven moment ook Nora’s broer Esmé (Michael Fassbender), een kunstschilder met wie Angel tot afschuw van Nora trouwt. Als hij dienst neemt bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, is dat het begin van het einde van hun geluk. ‘Angel’ is een kitscherig kasteelromannetje, maar wel met allure en een scherp randje. Angel is een hysterisch, geëxalteerd wezentje, maar zet tegelijkertijd mensen genadeloos en met bijtend sarcasme op hun plek. En ook al verkeert ze constant in hogere sferen, ze weet maar al te goed dat Nora stapelverliefd op haar is en dat haar uitgever Théo (Sam Neill) een zwak voor haar heeft. Die stekeligheden en dat gemanipuleer doen prettig aan bij al die suikerzoete dromerijen. De uitvoering is er een met een vette knipoog. Het ritje door Londen met haar uitgever in een open rijtuig is overduidelijk voor een gefilmde achtergrond gedraaid net als haar huwelijksreis met Esmé. De eerste kus tussen Angel en Esmé is in de stromende regen met bliksemschichten en een regenboog die hun beider hoofden omgeeft. Haar outfits voor de verschillende gelegenheden zoals boekpresentaties zijn op zijn minst opmerkelijk te noemen. ‘Angel’ is een grote berg zoetigheid en regisseur François Ozon balanceert maar net op het randje door hier en daar wat bitterheid aan te brengen. Maar net als een boeketreeks romannetje is het heerlijk om van te smullen. Wel na afloop tandenpoetsen. |
