De fetisjisten die klaarkomen op visuele pracht en praal of de sado-machochisten die zich graag murw laten ranselen door een bacchanaal van verpletterende plaatjes mogen de tepelklemmen opbergen, de vochtige kerkers afsluiten en de latexmaskers aan de haak hangen. Voor een portie surrogaatopwinding kunnen ze de ene obscure plaats verruilen voor een zitje in een donker hok. Beeldenmagiër Jean-Pierre Jeunet bestormt het grote scherm met zijn nieuwste prentenbriefkaart op pellicule.

Dat is een understatement van jewelste want bij Jeunet spat er een constante obsessieve warme gloed van het doek. Het handelsmerk van deze Fransman is de allesoverheersende kakofonie van machtige decors en oogverblindende scènes. Om je vingers bij af te likken zeg maar. Soms lijkt het wel of deze begenadigde filmer een foute hoeveelheid danspillen of andere geestverruimende chemicaliën heeft ingeslikt. Maar laten we vooral ook niet vergeten dat die verrukkelijke kadrering  voorzien is van wonderbaarlijke en originele verhalen. Of het nu gaat om het brute sprookje ‘Delicatessen', het vertederende ‘Le fabuleux destin d'Amélie Poulain' of het adembenemende ‘Un long dimanche de fiançailles', Jeunet laat zijn stempel achter op het netvlies en de verwondering van de kijker. Daarvoor is de cinema tenslotte uitgevonden. Weg dus met de kniesoren die vinden dat films geen entertainende etiquette mogen uitdragen. Zolang het maar geen allesverwoestende Michael Bay-toestanden worden natuurlijk. Het is in elk geval duidelijk dat Jeunet zich op filmsets kostelijk amuseert en pure passie met  kunde combineert. Met als toetje zijn speciale kijk op de dingen. De brillen van Hans Anders zijn er niets bij.

In ‘Micmacs (à tire-larigot)' (die titel!) trekt hij zowaar van leer tegen de wapenindustrie. Hoofdpersonage Bazil (Dany Boon) koestert een diepe haat tegen deze verfoeilijke tak van handel drijven. Best te begrijpen als je zijn persoonlijke ervaringen ontdekt. Een bom in de woestijn zorgt voor een vreselijke familiale optater. Alsof dat nog niet voldoende is, verzeilt er een kogel in zijn hoofd waardoor hij elk moment kan sterven. De brave man vindt het zo wel welletjes en ventileert zijn ongenoegen richting twee wapenfabrikanten. Hulp krijgt hij van een aantal picturale personages.

Wie een lauwe bouillabaisse en banaliteiten van vergelding verwacht... wees gerust: Jeunet bedekt zijn cartooneske kroniek met de mantel van kolder en formeert een eigen industrieel cabaret.