Recensies Previews Nu in de bioscoop Nu in het filmhuis Nu op dvd / blu-ray Interviews Filmfestivals
Zoeken

  Toevoegen aan favorieten
Gainsbourg (vie héroïque)
Regie
  Joann Sfar
Genre drama, muziek, biografie
Tijdsduur 120 minuten
Jaar 2010
Releasedatum 18 maart 2010
Verhuur   12 juli 2010
Koopeditie   30 augustus 2010 | DVD
Acteurs Eric Elmosnino, Lucy Gordon, Laetitia Casta, Doug Jones, Anna Mouglalis, Mylène Jampanoï, Sara Forestier, Kacey Mottet Klein, Razvan Vasilescu, Dinara Drukarova, Philippe Katerine, Deborah Grall, Yolande Moreau, Ophelia Kolb, Claude Chabrol, François Morel, Philippe Duquesne, Angelo Debarre, Grégory Gadebois
Kijkwijzer
Let op met kinderen tot 12 jaarSeksDrugs- en/of alcoholmisbruikDiscriminatieGrof taalgebruik
Links [ recensie ]
 
Gainsbourg (vie héroïque)
Samenvatting

De film volgt het leven van de beroemde Franse zanger Serge Gainsbourg: gedurende zijn jeugd in het door de Nazi's bezette Parijs, zijn tijd als succesvolle singer/songwriter in de jaren 70, tot aan zijn dood in 1991. Serge Gainsbourg leidde een roerig leven met veel drank en vrouwen, waaronder Brigitte Bardot en Jane Birkin.

Recensie

Fransen zijn over het algemeen niet zuinig met loftuitingen wanneer een bekende landgenoot getuigt van een buitenissig romantische levensstijl. Zo overleefde de populariteit van Serge Gainsbourg een duet met dochter Charlotte getiteld 'Lemon Incest' en kon hij ooit straffeloos 'I want to fuck you' tegen de onschuldige Whitney Houston zeggen op de Franse televisie.

 

De in 1991 overleden Gainsbourg was bij leven al een nationaal icoon, en in zijn geval was dat zeer terecht. 'Gainsbarre' leidde France Gall al in 1965 naar de songfestivaloverwinning met het dubbelzinnige 'Poupée de cire ...' en scoorde wereldroem met het ultieme liefdeslied 'Je t'aime ... moi non plus' - een duet met muze en liefdespartner Jane Birkin; in de jaren zeventig was Gainsbourg dan weer één van de eersten die zich liet inspireren door reggae-muziek, terwijl avantgardistische pop als 'Initials BB' (over Brigitte Bardot) en 'Bonny & Clyde' (mét BB) ook onder muzikanten buiten Frankrijk weerklank vond.

 

Kortom: niet te negeren die man; dat vond ook de Joods-Russische Fransman (net als SG trouwens) Joann Sfar, een bekend striptekenaar die met 'Gainsbourg: vie héroïque' zijn speelfilmdebuut maakt. Sfar wilde naar eigen zeggen een biopic maken zoals 'Ray' en 'Walk the Line', terwijl Birkin en Charlotte Gainsbourg aandrongen op 'un conte' - een sprookje. De titel van de film en Sfar's uitspraken (waaronder 'my master has always been Gainsbourg') doen een hagiografie vermoeden, al is daarvan volgens Jan Temmerman in 'De Morgen' geen sprake. 'Het Nieuwsblad' noemt 'Gainsbourg: vie héroïque' zelfs "de beste biofilm ooit" - in het eerste halfuur althans: wanneer de jaren zestig in beeld komen "volgen de vrouwengeschiedenissen elkaar ongeïnspireerd op", aldus de Vlaamse krant.

 

Opvallend is de gelijkenis tussen hoofdrolspeler Eric Elmosnino en de echte Gainsbourg, met diens karakteristieke 'gueule' - vrij vertaald een 'lelijk gezicht'. Nog opmerkelijker is dat Charlotte Gainsbourg haar vader oorspronkelijk zou vertolken, maar zich na een aantal maanden terugtrok; supermodel Laetitia Casta speelt Brigitte Bardot en de film is opgedragen aan Lucy Gordon - de vertolkster van Birkin pleegde kort na de opnames zelfmoord. 'Gainsbourg: vie héroïque' lijkt dus een wonderkind met opstartproblemen.

 
Jan-Kees Verschuure

Alle informatie op www.movie2movie.nl, in welke vorm dan ook, is auteursrechtelijk beschermd en/of is verbonden aan intellectuele eigendomsrechten. In verband hiermee is het niet toegestaan om zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van Movie 2 Movie informatie te kopiëren.
Vorige pagina
Vorige pagina Pagina printen
Pagina printen