In het Tom Cruise vehikel ‘Jerry Maguire' brult Cuba Gooding Jr., met blinkende dollartekens in de ogen, "Show me the money" door  een telefoon. Een duidelijker symbool voor de allesverslindende consumptiemaatschappij bestaat er haast niet. Een kredietcrisis later en met een geldcarrousel die puffend zo niet krakend tot stilstand is gekomen, lijkt geld oppotten weer in. Niettemin mag je het sloganeske bevel van Gooding vergelijken met de legendarische greed is good-tirade van de inktzwarte en hebzuchtige corporate raider Gordon Gekko. De vertolking van die vleesgeworden inhaligheid leverde Michael Douglas zowaar een Oscar op. Twintig jaar na dato vindt brulboei Oliver Stone, ingegeven door het huidige tijdsklimaat, de tijd rijp voor een terugkeer naar de bekende straat uit Lower Manhattan.

Oliver Stone gedraagt zich vaak als een kruisvaarder die machtshebbers(-misbruikers) een trap tegen de ballen verkoopt en het geweten van zijn filmminnend publiek bespeelt. Of beter gezegd bombardeert. De man laat zich in zijn films iets te veel overrompelen door het buikgevoel om subtiel genoemd te worden. Stone kan dan ook in de categorie van Michael Moore ingedeeld worden. Interessante beeldenstormers die nooit de scherpe kantjes zullen afvijlen maar hun soms ongenuanceerde tunnelvisie als de enige waarheid zien.

Het wereldje van effectenmakelaars en beursgoeroes kan best omschreven worden als een gesloten commune, waarin de spelers zich bedienen van een soort financieel koeterwaals dat alleen voor insiders te begrijpen is. Een reservoir waarin ieder procentje het effect van bloed op haaien heeft. Stone weet echter waar hij over praat want zijn vader was een helaas niet zo succesvolle beursmakelaar. Vandaar ook waarschijnlijk het nodige cynisme dat in de voegen van ‘Wall Street' werd gesmeerd. Aanvankelijk haalde de regisseur zijn neus op voor een sequel. Tot de bekende beurscrash als een geldpinnende Mephistopheles de bancaire wereld en de samenleving in het rood stortte.

Alles begint wanneer de beruchte Gordon Gekko de bajes verlaat en zich ontfermt over Jacob, niet toevallig de vriend van zijn dochter. Deze jonge trader vermoedt dat een zekere Bretton James verantwoordelijk is voor de dood van zijn mentor. Michael Douglas kon uiteraard niet ontbreken in de rol die hem ‘star quality' opleverde. Daarnaast zijn er belangrijke rollen weggelegd voor melkmuil Shia LaBeouf en Josh Brolin. Diens rol werd eerst aangeboden aan Javier Bardem. Maar die had blijkbaar weinig zin om na ‘No Country For Old Men' nog maar eens een verwerpelijk personage te spelen. Charlie Sheen is te zien in een cameo.

Vreemd genoeg is Gordon Gekko voor veel beursmakelaars het summum van geldgewin. Voor Oliver Stone zijn het simpelweg als maatpakken vermomde aalgladde aasgieren die al tsjakka roepend hun eigen schraapzucht als een evangelie uit de Bijbel aanbidden met als hoger doel het spijzen van de geldbuidel. Jort Kelder bivakkeert naar verluidt al weken in extase voor de bioscoop.