De Franse regisseur Patrice Chéreau maakte in 2001 'Intimacy', een intense studie van een seksuele verhouding naar een novelle van Hanif Kureishi. De film won drie prijzen op het filmfestival van Berlijn, waaronder een Gouden Beer voor de Beste Film. Twee jaar later volgde 'Son Frère', gebaseerd op de gelijknamige roman van Philippe Besson en handelend over de moeizame relatie – een terugkerend thema in Chéreau's werk - van twee broers.

Op het Filmfestival van Venetië (2009) presenteerde Chéreau met 'Persécution' een vergelijkbaar relatiedrama, met hoofdrollen voor de Franse acteurs Romain Duris, Charlotte Gainsbourg en Jean-Hugues Anglade. De laatste kennen we vooral als femme-fatale-slachtoffer Zorg in de klassieker 'Betty Blue' (1986) en recentelijk als tegenspeler van Isabelle Huppert in 'Villa Amalia'; de lispelende melancholica Gainsbourg behoeft nog minder introductie; de dochter van Serge Gainsbourg en Jane Birkin schitterde in '21 Grams' (2003) en vorig jaar nog in 'Antichrist' van Lars von Trier; de 36-jarige Duris is minder bekend, maar stond al tegenover John Malkovich in 'Afterwards' uit 2008 en is in Frankrijk momenteel een gewild acteur.

In 'Persécution' is Duris het middelpunt van een ménage à trois, gesecondeerd door twee Franse toppers uit verschillende generaties. Duris speelt de narcistische dertiger Daniel, die gestalkt wordt door Anglade, waarna zijn knipperlichtrelatie met Sonia (Gainsbourg) eraan moet geloven. Chéreau confronteert ons met een spiegeling van persoonlijkheden – een beproefd procedé om de menselijke complexiteit aan de dag te leggen. De Franse site 'Excessif' schuwt de grote woorden niet en verklaart Daniel tot “Dostojewskiaanse held, een pure ziel in een gecorrumpeerde wereld”. 'Variety' is niet al te enthousiast en spreekt van een film voor de Franse thuismarkt - “sketchily drawn” en “dramatically thin”.

Hoewel de acteurs worden geprezen, is ook de website van het Miami International Film Festival kritisch. “In its best moments, Persecution seems to be another in a long line of taut psychological dramas by Patrice Chéreau [...]. But at its worst, the never-ending relationship drama becomes repetitive”. Positiever is 'De Filmkrant', die 'Persécution' “een subliem portret van angst en onzekerheid in relaties” noemt. Verwacht dus geen zinderende Hitchcock of anderzijds klassiek werk, eerder smaakvol Frans relatiedrama vol intense, dan wel uitputtende gesprekken.