Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Dit spreekwoord is zowel letterlijk als figuurlijk van toepassing op de speelfilm ‘Vreemd bloed'. Vanaf zijn geboorte voorbestemd om slager te worden, zoals zijn vader en grootvader voor hem, lijkt Kind (Jere) een andere lotsbestemming te hebben. Voor hem is een pad mogelijk waarmee hij zich de woede van zijn vader op de hals zal halen, maar waarbij hij wel kan rekenen op de onvoorwaardelijke steun van zijn oma Moemoe. Moemoe heeft lang genoeg met lede ogen aangezien hoe haar man en zoon de geschiedenis herhalen, in hun soms dierlijke en agressieve professie. Kind is wellicht moemoe's laatste kans om iets wezenlijks te veranderen in haar familie, die worstelt om zich staande te houden in een veranderende wereld.

Regisseur Johan Timmers wil met zijn eerste speelfilm een licht surrealistische familiegeschiedenis neerzetten, waarin drie generaties van slagers worden gevolgd. De hoofdrol is weggelegd voor de jongste telg uit de familie, die door zijn oma liefkozend Kind wordt genoemd. ‘Vreemd bloed' is boven alles het verhaal van Kind. Het verhaal draait om de vraag of Kind het zal redden in een omgeving die hard, agressief en dreigend is. Is Kind bij machte is om het leven te grijpen in plaats van het te ondergaan?

Hoewel Timmers het scenario zelf origineel noemt, doen het script en de setting meteen denken aan de Belgische successerie ‘Van vlees en bloed'. Ook hier wordt een slagersfamilie gevolgd, met een oma die een essentiële invloed uitoefent op het reilen en zeilen van de slagerij. Waar de authenticiteit van Timmers in schuilt, is de focus op een enkel persoon die we gedurende de film zien opgroeien. Nagenoeg de hele cast en crew van ‘Vreemd bloed' heeft een toneelachtergrond. Timmers zelf heeft een aantal theaterproducties op zijn naam staan. Alleen scenarioschrijfster Maria Goos is een echte allrounder: succesvol op het toneel (‘Cloaca'), op televisie (‘Pleidooi' en ‘Oud geld'), maar de laatste jaren ook zeker in de bioscoop (‘Leef!').

De trailer van ‘Vreemd bloed' geeft niet veel weg van de plot van het verhaal, noch wordt er meer dan gehint naar de complexe familiebanden. Wel is de ambiance van het harde slagersleven al goed voelbaar. Ook nu staat Kind centraal, zichzelf ponerend als ‘overlever'. Of ‘Vreemd bloed' zelf ook een blijvertje is, of dat het de vergelijking met ‘Van vlees en bloed' niet van zich af zal kunnen schudden, zal nog moeten blijken.