'La Rafle.' verwijst naar een grote razzia, gehouden op 16 en 17 juli 1942 in Parijs. 13.152 Joden - waaronder 4.115 kinderen - werden gearresteerd en ruim 8.000 van hen (de families) voor 3 tot 5 dagen onder erbarmelijke omstandigheden vastgehouden in het Vélodrome d'hiver, een na de oorlog afgebroken indoor-wielerbaan bij de Eiffeltoren. In Frankrijk staat la rafle du Vel' d'Hiv' bekend als zwarte bladzijde in de nationale geschiedenis, met name vanwege de collaboratie van de Franse politie; in 1989 werd op de plek van de gesloopte wielerbaan een monument geplaatst.

Een van de gearresteerden was de in 1931 geboren Joseph Weismann. Regisseur Rose Bosch - bekend als scenariste van '1492: Conquest of Paradise' - verzamelde de geschreven en gefilmde ooggetuigenverslagen van Weismann en twee andere betrokkenen voor een fictief verslag van binnenuit; hiertoe werden de Vélodrome d'Hiver en het interneringskamp van waaruit Weismann later wist te ontsnappen nagebouwd. De focus ligt op de volgende personages: schooljongen 'Jo' Weismann uit Montmartre (gespeeld door Hugo Leverdez), kampverpleegster Annette Leiris Monod (Mélanie Laurent uit 'Inglourious Basterds') en Anna Traube (Adèle Exarchopoulos), een rebelse Jodin die wist te ontsnappen uit de Vélodrome d'Hiver; de Franse topacteur Jean Reno ('The Da Vinci Code') speelt de Joodse arts Sheinbaum, die vecht voor het medisch welbevinden van de geïnterneerden.

De eerste recensies schatten 'La Rafle.' - zeker als publieksfilm - redelijk hoog in, maar spreken ook over te veel sentimentaliteit. "With impeccable production values and all-around stirring performances, pic emphasizes the unbearable emotions [...], though it often oversimplifies them into a framework of good vs. Evil", zegt Variety over de Frans-Duits-Hongaarse productie; 'The Hollywood Reporter': "Bosch and her producer-husband Ilan Goldman have come dangerously close to making a feel-good movie about the Holocaust." 'Screen Daily', tenslotte: "The harrowing true story [...] is given an accurate, sometimes wrenching and occasionally overly theatrical treatment in The Round Up (La Rafle.)."