Iran heeft een zeer productieve filmindustrie. Ze beschikten al over zeer gewaardeerde regisseurs als Kiarostami, Majidi en Mehrjui. De regisseur van ‘About Elly', Asghar Farhadi, mag zich gerust aan dit rijtje toevoegen. Zijn drie eerdere films werden stuk voor stuk lovend ontvangen in het binnen- en buitenland en met zijn nieuwste productie lijkt deze geschiedenis zich te herhalen. ‘About Elly' is in Berlijn onderscheiden met de Zilveren Beer, is namens Iran ingezonden voor de Oscars en wordt door de jury's van diverse filmfestivals en de pers geroemd om de zeer sterkte uiteenzetting van de karakters en de beklemmende spanningsopbouw.

‘About Elly' begint echter zeer gemoedelijk. Je ziet een stel oude studievrienden van de universiteit hun vakantie doorbrengen aan de Kaspische zee. Sepideh (gespeeld door Golshifteh Farahani, die bekend werd door haar optreden in ‘Body of Lies') sleept ook haar net gescheiden kennis Elly (Taraneh Alidoosti) mee, die ze aan haar eveneens net gescheiden vriend Ahmad (Shahab Hosseini) wil koppelen. Ze praten, drinken, doen spelletjes, vertellen leugentjes om eigen bestwil en lachen. Toch lijkt Elly niet lekker in haar vel te zitten, ze is wat teruggetrokken en gedraagt zich erg gereserveerd. Wanneer Elly verdwijnt tijdens haar poging een verdrinkend kind te redden slaat de stemming van de film ineens om, Niemand heeft haar zien verdrinken, dus de  vriendengroep start een zoektocht naar Elly. Is ze misschien verdronken, of toch stiekem vertrokken omdat ze zich niet op haar plaats voelde binnen het gezelschap? Het scenario van de film klinkt niet erg vernieuwend, ware het niet dat het een Iranese productie betreft. De verhoudingen tussen mannen en vrouwen liggen in Iran behoorlijk anders dan in de Westerse wereld. Dit zorgt voor intrigerende beelden van het verschuiven van de relaties binnen de groep. De eerder vertelde leugentjes groeien uit tot grote problemen en zorgen voor veel wantrouwen binnen de groep.

Ondanks de redelijk simpele verhaallijn belooft ‘About Elly een emotioneel diepgaande film te worden, waarin je naderhand wordt achtergelaten met een vertwijfeld gevoel over relaties, vriendschappen en het gevaar dat je loopt wanneer je mensen te veel vertrouwd. Regisseur Farhadi laat zich nergens openlijk kritisch uit over het Iranese politieke systeem, maar de benauwende positie waarin Elly en Sepideh gemanoeuvreerd worden biedt voldoende stof tot nadenken, waardoor de film nog lang in je hoofd zal blijven dwalen. Ook de ontwikkeling van de personages in de film roept vragen op over hoe we als mensen met elkaar om kunnen en willen gaan en in hoeverre we in willen grijpen in het leven van een ander. De allergrootste vraag blijft natuurlijk hoe de zoektocht naar Elly verder zal verlopen...