Vier verschillende Braziliaanse meiden hebben als droom het spelen in een beroemde rapgroep. Verdere overeenkomsten zijn er niet tussen de vier, afgezien dat elk meisje een opa heeft die Antonio heet. De Braziliaanse cineaste met misschien wel de mooist klinkende naam, Tata Amaral, regisseert in deze film vier – zeker in eigen land -  bekende tot zeer bekende sterren, Negra Li, Leila Moreno, Cindy en Quelyna. De dames spelen eigenlijk zichzelf en laten hun zangtalent niet onbenut in deze produktie, die bol staat van de swingende rapmuziek. Het risico om zangeressen te casten heeft hier goed uitgepakt, want meerdere recensenten loven de acteerprestaties van de vier.

'Antônia' is een crossmediaal project, zodat liefhebbers die na het zien van de film meer willen, ook de boeken kunnen lezen, de soundtrack kunnen beluisteren en als je helemaal niet meer zonder de de belevenissen van de vier talentvolle meiden kan, is er zelfs een tv-serie, waarin het verhaal verder gaat. Door het gebruik van hand-held camera’s bereikt Amaral een documentaire achtige, maar ook rauwe sfeer, die dan weer in tegenstelling staat tot het soapachtige van het verhaal: . De moeilijkheden waarmee de bandleden van doen krijgen, echtscheiding, jaloezie, zwangerschap en zelfs gevangenisstraf, klinken nogal bij elkaar gezocht en zullen niet misstaan in welke drama-serie dan ook.

De regisseuse werkt sinds 1983 in de filmindustrie. Ze was productieassistente bij vele korte en lange speelfilms en werkte als regie-assistente bij reclamefilms. Met ‘Antonia’ voltooide zij haar trilogie waarin de typische aspecten van de representatie van vrouwen onderzocht worden. Haar debuut ‘Um céu de estrelas’ (‘A Starry Sky’) draaide op het IFFR in 1998. Hierin liet Amaral zonder omhaal aan de kijker een van geweld en seks doordrenkte relatie zien. Geen gemakkelijk onderwerp. Opvolger ‘Atrades de janela’ (‘Through the Window’) was al even omstreden; het gaat over de obsessieve gevoelens die een moeder voor haar zoon voelt, en wat dit voor catastrofale gevolgen heeft. ‘'Antônia' lijkt zich meer op het geijkte pad te begeven, al zijn de thema’s die in het laatste project van Amaral voorkomen, zoals geweld en armoede, natuurlijk ook niet even makkelijk, het zal zonder meer de eenvoudigst te bekijken film zijn. Zeker de moeite waard voor de muziek (naar verluid zit de mooiste uitvoering van ‘Killing Me Softly’ van Roberta Flack in de film). 'Antônia', die draaide op het IFFR eerder dit jaar, is vanaf 16 augustus te zien in diverse Nederlandse steden (zeker tot eind november). Geen geld voor een kaartje? Dan heb je in augustus en september vier kansen om de film tijdens een gratis openluchtvoorstelling te zien.