Opgroeien gaat niet zonder slag of stoot. Tieners hebben te maken met vele onzekerheden en problemen, waarmee ze nog mee moeten leren omgaan. Het is extra lastig als je dan ook nog opgroeit in een gesloten gemeenschap, waar volwassenen niet zomaar overal over willen praten, zelfs (of misschien wel juist) niet met hun eigen kinderen. Stel je eens voor dat je als puber in een schilderachtig Turks bergdorpje opgroeit. Mooie idyllische omgeving, dat wel. Maar je bent compleet afgesloten van de buitenwereld. In een soortgelijke afgelegen kleine gemeenschap, wonen de drie hoofdpersonen van de film 'Bes Vakit', van regisseur Reha Erdem. De film biedt een melancholisch kijkje in het leven van deze tieners en laat zien hoe zijn worstelen met de problemen die horen bij het volwassen worden.

Neem nou Ömer, de zoon van de plaatselijke imam. Hij voelt grote weerzin tegen zijn vader, een gerespecteerde geestelijke die hem eigenlijk maar weinig over het échte leven leert. Bovendien lijkt Ömer nooit dezelfde aandacht en mogelijkheden te krijgen als zijn jongere broertje, die in alle opzichten vaders lievelingetje is. Zijn vriend Yakup worstelt met ontwakende lust en liefdesgevoelens. Het object van zijn adoratie is zijn mooie jonge lerares. Hij durft haar nauwelijks aan te spreken, maar volgt haar op de voet. Dan ontdekt hij ineens dat ze een tweede bewonderaar heeft... zijn eigen vader! Yildiz is een meisje dat thuis vooral gezien wordt als hulp in de huishouding en maar weinig liefdevolle aandacht krijgt. Haar moeder heeft louter oog voor de pasgeboren baby. En ook de heer des huizes komt niets aan liefde tekort, dat ontdekt Yildiz als ze haar ouders betrapt tijdens het bedrijven van de liefde. Een gebeurtenis die de opgroeiende tiener danig van slag maakt.

Regisseur Reha Erdem is geboren in Istanbul en studeerde geschiedenis aan de Bogazici Universiteit. In 1983 begon hij aan zijn studies moderne kunstgeschiedenis en filmwetenschap aan de Université Paris VIII. Zijn eerste speelfilm 'A Ay' ('Oh Maan', 1989) won een prijs op het Nantes Film Festival en werd vervolgens vertoond op de festivals van Locarno, Moskou en Vancouver. Zijn tweede speelfilm 'Kac Para Kac' ('A Run for Money', 1999) vertegenwoordigde Turkije in de race om de Academy Award voor beste buitenlandse film. In 1991 werd Erdem door het Istanbul National Theater uitgenodigd om 'Hizmetciler' ('Les Bonnes') van Jean Genet te regisseren. Hierna maakte hij de korte film, 'Deniz Turkusu' ('The Sea Song'), naar het gedicht van de bekende Turkse dichter Yahya Kemal Bayatli. Sinds 1990 heeft Erdem zo'n honderd commercials geregisseerd. En nu is er dan 'Bes Vakit'.

De film is - die in zeven hoofdstukken is verdeeld, naar de dagen van de week - gaat over de hevige emoties en onzekerheden waar tieners mee worstelen. Desondanks is 'Bes Vakit' geen sombere film. Van elke tegenslag leren Ömer, Yildiz en Yakup namelijk weer, zodat ze zich verder kunnen ontwikkelen. Telkens een stap dichter bij de volwassenheid waar ze zo naar verlangen. En zoals alle jongeren zoeken en vinden ze tijdens deze lange reis veel steun bij elkaar. Het levert een warm en hoopvol portret op, dat muzikaal is omlijst door muziek van de Estse componist Arvo Pärt, die bekend staat om zijn religieus getinte werk. De grote kracht van 'Bes Vakit' is echter de prachtige cinematografie. De adembenemende omgeving, het spel met regen en zonneschijn en de indrukwekkende natuur weerspiegelen de innerlijke strijd van de hoofdrolspelers. 'Bes Vakit' is door die mooie plaatjes alleen al het kijken waard.