Een film gebaseerd op een boek, dat zich op zijn beurt weer liet inspireren door een schrijfster. Klinkt misschien een beetje ingewikkeld, maar het is toch echt van toepassing op ‘Angel', de nieuwe film van regisseur François Ozon (‘8 Femmes', ‘Swimming Pool', en ‘Le Temps qui Reste'). Zes jaar gelezen las hij het door Elizabeth Taylor (de schrijfster, niet de actrice!) al in 1957 geschreven boek Angel. Ozon raakte gefascineerd door het flamboyante hoofdpersonage Angel Deverell, waarvoor Taylor zich liet inspireren door schrijfster Marie Corelli, een tijdgenote van Oscar Wilde. Corelli was één van de eerste Britse schrijfsters die een ware ster werd met haar bestsellers. Vandaag de dag is ze echter in de vergetelheid geraakt.

Een van de aanpassingen die Ozon maakte bij de verfilming van het boek betrof

het hoofdpersonage Angel zelf. In Elizabeth Taylor's boek is ze grotesk, iemand die constant belachelijk wordt gemaakt door haar maker, die haar beschrijft als bizar en onaantrekkelijk. Ozon besloot Angel wat aangenamer en sympathieker te maken, echter, de slechte en negatieve kant van haar karakter is bewaard gebleven. Angel is egoïstisch, verzint dingen, heeft een extravagante smaak, neemt geen blad voor de mond en is zich goed bewust van haar manipulatieve krachten. Een soort van Scarlett O'Hara, maar dan van slechtere afkomst en zonder gevoel voor realiteit. Ozon laat Angel in het begin van de film de sympathie van de kijker vragen; ze wordt door iedereen bekritiseerd en door niemand goed begrepen. Als het succes haar vervolgens toch tegemoet komt, zal de sympathie snel omslaan door haar negatieve karakter.

Ozon greep de kans aan om zijn eerste film in het Engels te maken. Volgens de Fransman zou het verhaal, dat geschreven is in de traditie van Engelse vrouwelijke schrijvers, namelijk niet werken als het vertaald zou worden naar de Franse cultuur. Engelse teksten dus, en dat betekent logischerwijs ook een voornamelijk Engelse cast. De rol van Angel wordt vertolkt door Romola Garai (Angel Deverell), bekend uit ‘Dirty Dancing: Havana Nights', ‘Vanity Fair' en Woody Allen's ‘Scoop'. Zij wordt verliefd op de boheemse schilder Esmé, gespeeld door de Duitse Michael Fassbender, momenteel te zien in het Griekse epos ‘300'. Sam Neill (‘Jurassic Park', ‘The Horse Wisperer', ‘Bicentennial Man') tekende voor de rol van Angel's uitgever Théo, die besluit één van haar manuscripten uit te geven: het begin van haar succes. Ozon schakelde ook nog een oude bekende van hem in; Charlotte Rampling, in ‘Angel' te zien als de kritische vrouw van uitgever Théo, werkte in ‘Swimming Pool' en ‘Sous le Sable' ook al samen met de Fransman.

‘Angel' werd genomineerd voor een Gouden Beer op de Berlinale. Hoewel de Frans-Belgisch-Britse coproductie de prijs aan zich voorbij zag gaan, mocht ‘Angel' wel het festival afsluiten. Of de film kan rekenen op hoge bezoekcijfers lijkt twijfelachtig; het flamboyante personage ‘Angel' en de melodramatische jaren 30/40 stijl kan wel eens té overdreven zijn voor nuchtere Nederlanders. Wie echter op zoek is naar wat nostalgisch jaren 30 vermaak, zal met de film ruim aan zijn trekken komen.