Elke dag wordt er wel iemand op de wereld vermoord. De kranten bevatten genoeg berichten met dit onderwerp. Maar filmmaker Karen Moncrieff heeft geen krantenartikel gebruikt als inspiratiebron voor 'The Dead Girl'. Moncrieff schreef haar script naar aanleiding van haar ervaring als jurylid van een rechtszaak over een moord op een prostituee. Ze herinnert zich vooral datgene wat het slachtoffer qua bezittingen achterliet. "Een ratachtige plunjezak, een haarborstel, lingerie en een handpoppetje: een paar kleine miserabele bezittingen. Ook had ze een kaart geschreven voor een van haar dochters, die waarschijnlijk te jong was om te lezen waarop ze schreef hoeveel ze van haar hield en haar miste. En ze liet het nummer achter van haar pieper. Verhalen komen bij me op door details." Daarnaast zat Moncrieff al tijden te worstelen om iets zinnigs te maken van de constante geweldpleging tegen vrouwen en meisjes en de verstrekkende en levensveranderende gevolgen ervan. "Ik wilde een film maken die, gedeeltelijk, de consequenties behandelt van geweld."

Moncrieff snijdt met 'The Dead Girl' weer een 'donker' onderwerp aan. In 'The Blue Car' uit 2002 gaat het om de 18-jarige Meg dat troost en inspiratie zoekt bij haar Engelse leraar. Hij fungeert eerst als mentor maar de relatie wordt meer en meer gecompliceerder en onduidelijker wanneer de spanning in de familie van Meg toeneemt. Moncrieff gebruikt voor ‘The Dead Girl' een andere aanpak. 'The Dead Girl' bestaat namelijk niet uit één verhaal, maar uit vijf: 'The Stranger', 'The Sister', 'The Wife', 'The Mother' en 'The Dead Girl'. Ze worden niet met elkaar verweven tot één groot geheel. Moncrieff heeft hier bewust voor gekozen. "Wanneer iemand doodgaat, ontstaat er een psychische gemeenschap - - rimpelingen van geweld die naar buiten gaan. Als je lid bent van de gemeenschap dat gecreëerd is door een moord, dan ben je niet altijd in direct contact met de andere leden, maar je voelt de strijd van die gemeenschap. Je maakt er deel van uit, of je het nu wel of niet wil herkennen, en meestal voor de rest van je leven. Hopelijk zorgt de constructie van de afzonderlijke delen ervoor om dit begrip toe te lichten op een manier wat je met een ineengevlochten drama niet voor elkaar krijgt."

In 'The Stranger' staat Arden (Toni Colette) centraal; zij vindt het lichaam. De publiciteit die haar ontdekking genereert, geeft Arden de kans om haar los te maken van haar gewelddadige moeder (Piper Laurie) en om een onwaarschijnlijke band op te bouwen met de mysterieuze Rudy (Giovanni Ribisi).

'The Sister' vertelt je over de forensische studente Leah (Rose Byrne), die verscheurd wordt door haar moeders druk om te blijven hopen dat haar ontvoerde zus levend thuiskomt en het verlangen om haar leven weer op te pakken. Wanneer ze het lichaam van het dode meisje onderzoekt, is ze ervan overtuigd dat ze het lichaam van haar verloren zuster heeft gevonden. Huisvrouw Ruth (Mary Beth Hurt) zit in 'The Wife' klem tussen een intense haat/liefde verhouding met haar echtgenoot. (Nick Searcy). Een verschrikkelijke ontdekking over zijn betrokkenheid bij de dood van het vermoorde meisje dwingt haar de waarheid onder ogen te zien over hem- en haarzelf. In 'The Mother' zie je de zoektocht van de moeder van het dode meisje, Melora (Marcia Gay Harden) om te achterhalen hoe haar dochters leven is verlopen nadat ze wegliep van huis en komt in contact met Rosetta (Kerry Washington). Tot slot krijg je in 'The Dead Girl' te zien hoe de hyper, zelfdestructieve Krista (Brittany Murphy) toch ook nog onschuldige en kinderlijke kant bezit, en het slachtoffer wordt van een moord.

Qua cast zit het zowel snor als bij de vrouwen als met de mannen in 'The Dead Girl'. Giovanni Ribisi is uitstekend gecast als de vreemde Rudy. Hij heeft wel ervaring met het vertolken van vreemde typetjes, zo speelde hij ooit in 'The X-files' de rol van Darren Peter Oswald, een jongen die door een bliksemschicht elektrische krachten krijgt waarmee hij later moorden pleegt. Dus het moet voor Ribisi een eitje zijn om overtuigend Rudy te spelen. Brittany Murphy speelt de rol van de onrustige prostituee Krista met verve, zo te zien met dezelfde volle overgave zoals ze het moeilijke karakter van Elisabeth Burrows in 'Don't Say a Word' speelde. Toni Colette is ook goed op dreef als Arden, de ellende is al van haar gezicht af te lezen voordat je de scène met haar moeder hebt gezien. Moncrieff heeft voor de andere rollen ook sterke actrices gekozen die allen prima zijn opgewassen voor de zware kost die ze als personages moeten ondergaan.

Na het bekijken van de trailer weet je wel dat 'The Dead Girl' geen doorsnee dramafilm is. De opzet is verfrissend dankzij de vijf aparte verhaallijnen. Dus als je de vaste opbouw van de reguliere misdaadverhalen beu bent, zul je je waarschijnlijk uitstekend kunnen vermaken met 'The Dead Girl'.