Albert Lamorisse (1922 - 1970) was een succesvolle Franse filmmaker, producent en scenarioschrijver, die vooral bekend werd met zijn veelgeprezen korte films die hij vanaf eind jaren veertig maakte. Zijn veruit bekendste werk is 'Le ballon rouge' (1956), een tijdloze familieklassieker over een jongetje dat een opmerkelijke band krijgt met een rode ballon. In 2007 bracht de Taiwanese regisseur Hsiao-hsien Hou ('Flowers of Shanghai', 1998) met zijn prent 'Le voyage du ballon rouge' een hommage aan de Franse jeugdklassieker. Dat feit benadrukt nog maar eens hoe inspirerend de film van Lamorisse - waarin overigens nauwelijks gesproken wordt wat de universiteit van deze prent nog maar eens wordt benadrukt - is geweest voor vele generaties. Ook in de eenentwintigste eeuw nog spreekt dit filmpje tot de verbeelding.

In Lamorisses korte allegorie over vriendschap staat de felrode ballon uit de titel - die kleurig afsteekt tegen de grijsblauwe straten van het Parijs van de jaren vijftig - symbool voor de kinderlijke verwondering. Als een klein jongetje (Pascal Lamorisse, het zesjarige zoontje van de regisseur) een ballon losmaakt die aan een lantaarnpaal is blijven steken, durft hij hem uit angst hem weer kwijt te raken eerst niet meer los te laten. Zodra hij zijn vrees overwint wordt zijn vertrouwen beloond en blijkt de ballon hem vanzelf overal te volgen. Tegen de achtergrond van welwillende, maar ook verbaasde blikken van volwassenen banen de twee zich een weg door de grauwe straten van Montmartre. Maar de kinderlijke onschuld is geen lang leven beschoren; de ballon blijkt namelijk een benijdenswaardig bezit voor andere kinderen, die er alles aan doen om hem af te pakken van het jongetje. Als dat maar goed afloopt...

'Le ballon rouge' is een tijdloze en universele korte film - hij duurt slechts 36 minuten - die velen tot de verbeelding zal spreken. Het betreft hier een klassiek verhaal over vriendschap. Als kind kun je je dat prima voorstellen, zo'n vriendschap tussen een ballon en een jongetje, maar ook voor volwassenen is deze stilistische fraaie film prachtig om naar te kijken. Want deze prent is zoveel méér dan alleen een kinderfilm. "'Le ballon rouge' is van een verrukkelijke lichtheid", schreef journalist Han G. Hoekstra in 1956 in Het Parool. Hij was niet de enige die er zo over dacht, want zowel op het filmfestival van Cannes (winnaar Gouden Palm beste korte film) als bij het jaarlijkse Oscargala (winnaar Academy Award in de categorie beste originele scenario) werd Lamorisses realistisch gefilmde moderne sprookje bekroond.

Kinderlijke onschuld en fantasieën zijn tijdloos en dat geldt tevens voor 'Le ballon rouge'. Op wonderschone, minimalistische wijze - en zonder de valse sentimenten van Disney, getuige het bitterzoete einde van de film - wordt een universeel verhaal vertelt dat tot de verbeelding spreekt. De prent is ietwat weemoedig maar tóch optimistisch van toon en daarmee creëert Albert Lamorisse een zeer geloofwaardige en herkenbare droomwereld. Nu 'Le ballon rouge' weer opnieuw in roulatie wordt gebracht, zullen ook nieuwe generaties zich kunnen laten betoveren door dit kleine, poëtische meesterwerkje van de helaas veel te vroeg gestorven Franse cineast Lamorisse met zijn geheel eigen, unieke stijl.