Dansfilms. We krijgen er maar niet genoeg van. In de jaren dertig keek men al graag naar een hupsende Fred Astaire en Ginger Rogers, later werd ‘Grease’ populair en in de jaren tachtig kenden films als ‘Flashdance’, ‘Fame’ en ‘Footloose’ een grote aanhang. Dat in 2008 het vijftienjarig jubileum van ‘Dirty Dancing’ gevierd wordt, is ook een bewijs van de niet aflatende populariteit van dansfilms. Het filmfestival Cinedans, dat meer mikt op de serieuzere dansfilmliefhebbers, doet het ook erg goed. Films als ‘Step Up’ en ‘Step Up 2’ wisten het Nederlandse filmpubliek eveneens massaal naar de bioscoop te lokken Daarentegen bracht Sony Pictures het soortgelijke ‘Stomp the Yard’ vorig jaar rechtstreeks uit op dvd. Pers en publiek sabelden de film en masse neer, terwijl het verhaal in wezen niet eens zoveel verschilde als dat van de ‘Step Up’ reeks. Filmdistributeur Universal durft het met ‘How She Move’ wel aan, een film die alleen al vanwege de (foutgespelde) titel weerzin op schijnt te roepen bij het publiek. De meningen blijken echter nogal verdeeld. Aan de ene kant wordt de film geprezen om de acteerprestaties, de geweldige choreografie en de energie die er van de scènes uitgaat, aan de andere kant blijkt het verhaal boordevol clichés en weet het verhaal niet te boeien zodra de dansscènes afgelopen zijn. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.

Hoe dank ook, de film heeft inmiddels (na de release in Amerika en Canada in januari en het Verenigd Koninkrijk, Australië en Scandinavië in april 2008) dankzij het overdreven stemgedrag van het publiek, de discutabele status als één van de ‘Bottom 100’ film op IMDB.com gekregen, iets dat de film ongetwijfeld niet zal verdienen. Ervaring leert ook dat films daar na enige tijd ook wel weer uit verdwijnen, zodra de hype voorbij is. Het lijkt er op dat dat met ‘How She Move’ ook zal gebeuren, want er zijn nogal wat critici die wél te spreken zijn over de film. Justin Chang van Variety, altijd betrouwbaar bijvoorbeeld zegt het volgende “Title refers not only to its heroine's physical gyrations but also her moral maneuverings as she strives to break out of her lower-class surroundings in this moody, intelligent take on conventional material.” Van de Chicago Tribune krijgt de film zelfs 3,5 van de vier sterren, de journalist noemt ‘How She Move’ een solid dance picture en beweert dat de film bewijst dat je een film niet kunt beoordelen op de synopsis, ook al staat deze propvol clichés.

Of ‘How She Move’ ook in Nederland zulke positieve kritieken zal krijgen is nog maar even afwachten. Vanaf 5 juni kun je in ieder geval je eigen oordeel vellen.