Regisseur en scenarioschrijver Dennis Lee won in 2003 een Student Academy Award voor zijn korte (en eerste) film ‘Jesus Henry Christ'. Een veelbelovend talent. Dit talent heeft er ongetwijfeld voor gezorgd dat hij met redelijk gemak de productie van zijn eerste speelfilm, ‘Fireflies in the Garden', van de grond heeft kunnen krijgen, én met een cast waar je ‘u' tegen zegt. Wie acteurs als Julia Roberts en Willem Dafoe voor zijn speelfilmdebuut weet te strikken is een enorme geluksvogel.

Alle acteurs geven aan dat ze meteen tot het verhaal van de film waren aangetrokken nadat ze het semi-autobiografische scenario gelezen hadden, wat erg tot hun verbeelding sprak. Dennis Lee, die de film schreef en regisseerde, baseerde het scenario deels op eigen ervaringen. Kort nadat zijn moeder omkwam bij een auto-ongeluk zag hij de film ‘You Can Count On Me' (2000), waarin een familie een tragedie te verwerken krijgt.

Als uitgangspunt van ‘Fireflies in the Garden' nam Lee de dood van de moeder (Julia Roberts) van een, op het eerste gezicht, perfect Amerikaans gezinnetje. De film handelt vervolgens, door middel van flashbacks naar het verleden (de jaren 70 en 80) en weer terug naar het heden, met hoe deze familie, die al zo zijn problemen had, omgaat met de dood van moeder Lisa. Dit alles wordt verteld vanuit het gezichtspunt van zoon Michael (Ryan Reynolds en Cayden Boyd). Hij is een bekende romanschrijver die teruggaat naar zijn ouders voor een familiefeestje. Wel met de nodige tegenzin, want het gaat niet zo goed met zijn huwelijk en carrière, en met zijn veeleisende, dominante vader Charles (Willem Dafoe) heeft hij het nooit goed kunnen vinden. Vooruitkijkend op een week vol geforceerd vrolijke gesprekken met zijn familie, is het enige lichtpuntje voor Michael de komst van zijn favoriete tante Jane (Emily Watson). Maar nog voordat Michael aankomt bij zijn ouderlijk huis blijkt dat zijn moeder is omgekomen bij een auto-ongeluk. Dit heeft verstrekkende gevolgen voor de hele familie, en verandert Michaels relatie met zijn vader.

Lee vergelijkt een gezin met een fotolijst, waarvan de moeder het frame vormt. Zodra het frame wegvalt, valt het gezin uit elkaar. De vraag staat centraal in de film of deze familie zichzelf uit elkaar zal laten vallen of niet, terwijl ondertussen allerlei verborgen emoties en waarheden op tafel komen. Genoeg voer voor een stevig drama dus! 

Volgens de producers is dit een film voor mensen die houden van ‘iconisch Amerikaans drama'. De film zal aantrekkelijk zijn voor een groot publiek, omdat het iets van zichzelf terug zal zien in de personages, die allemaal verre van perfect zijn, en de problemen waar deze personages tegenaan lopen. Hoewel de thematiek van de film erg dramatisch is, schijnt de film het publiek wel achter te laten met het gevoel dat er altijd hoop is, dat het nooit te laat is om problemen op te lossen. Een zwaar drama waar je een vervelend, bedompt gevoel van krijgt zal ‘Fireflies in the Garden' dus hopelijk niet zijn.

Filmblad Variety maakt de film echter met de grond gelijk. Het scenario zou onorigineel zijn en de cinematografie van Julia Roberts' echtgenoot Danny Moder belabberd. Het gevaar bestaat ook wel een beetje dat een film met een dergelijk verhaal dreigt te vervallen tot een weinig bijzondere ‘waargebeurde woensdagavond film'. Maar ook daar zijn liefhebbers voor. Daarnaast zorgt het voor een drama veelbelovende thema van de film, samen met het feit dat een beginnend scenarioschrijver/regisseur deze productie zo makkelijk van de grond heeft weten te krijgen, dat ‘Fireflies in the Garden' toch nieuwsgierig maakt, en een bezoekje aan de bioscoop waard zal zijn.