In Gent maken ze er al jaren grapjes over. Zij hebben een tram die naar Moscou rijdt. Daar kunnen ze in Antwerpen niet tegenop! Het gaat hier echter niet om een tramrails naar de Russische hoofdstad, maar naar een volkse wijk in Gentbrugge, deelgemeente van Gent en eindstation van tramlijn 4. Scenarioschrijver Jean-Claude van Rijckegem groeide er op; in een flatgebouw uit de vroege jaren zeventig aan het E3-plein, dat uitkijkt op het viaduct van de rijksweg E40. Een gebouw met ontzettend veel glas. Het was voor Van Rijckegem de ideale locatie voor zijn verhaal, een rauwe tragikomedie die de naam 'Aanrijding in Moscou' (2008) meekreeg. Een van de hoofdrolspelers, Johan Heldenbergh, groeide eveneens op in het bewuste flatgebouw. "Ik was hier in jaren niet meer geweest en plots speel je een filmrol op de plek waar je bent opgegroeid. En dan merk je dat er nauwelijks iets veranderd is." 'Aanrijding in Moscou' - hoe een banale aanrijding je leven drastisch overhoop kan gooien.

De 41-jarige huisvrouw Matty (Barbara Sarafian) rijdt met haar auto vol boodschappen en een paar kinderen op de achterbank tegen een truck aan. Uit de cabine komt de twaalf jaar jongere Johnny (Jurgen Delnaet) geklauterd. Hij is boos om de deuk in zijn bumper en scheldt Matty uit. Maar zij zet hem op haar beurt met een paar rake bewoordingen op zijn plaats. De truckchauffeur is helemaal onder de indruk. Eenmaal thuis komt Matty van haar emoties bij in een warm bad. Het is haar oudste dochter Vera (17) die de telefoon komt brengen. Aan de lijn hangt Johnny die zich excuseert. Maar Matty wil zijn excuses niet. Enkele dagen later staat hij toch voor de deur. Het lukt hem Matty's ingedeukte kofferbak met een aantal klappen te herstellen. Voor de verbaasde ogen van haar kinderen slaan de vonken over tussen Matty en de veel jongere vrachtwagenchauffeur. Matty's ex man Werner (Johan Heldenbergh), die al maanden bij zijn nieuwe liefde woont maar Matty aan het lijntje houdt, reageert jaloers. Hij ziet met lede ogen toe hoe zijn vrouw steeds meer gecharmeerd raakt van de grappige en attente Johnny. Het duurt niet lang of de twee belanden bij elkaar in bed. Matty ziet het als een one night stand, maar daar denkt Johnny heel anders over...

Debuterend regisseur Christophe van Rompaey wilde graag een herkenbare film maken. "Iedereen kent in zijn familie of vriendenkring wel een soortgelijk verhaal," zegt hij. "Relatieproblemen zijn van alle tijden: een man die al eens een scheve schaats rijdt, een vrouw op rijpere leeftijd die plots de ware liefde ontdekt, maar worstelt met haar hele leven dat nog in de weg ligt. Het is zo universeel en zo herkenbaar dat alles valt of staat met de casting. De humor, de romantiek en de tragiek moet van de gezichten van de acteurs af te lezen zijn." Als hoofdrolspelers wilde hij dan ook niet de bekende gezichten. Hij koos voor Barbara Sarafian, een actrice rond wie het een tijdje stil was en bovendien iemand die opgroeide in de wijk waar het verhaal zich afspeelt. Jurgen Delnaet en Johan Heldenbergh zijn vooral bekend uit het theater. Sarafian: "Toen ik het scenario van Jean-Claude van Rijckegem en Pat van Beirs las, was ik meteen verkocht. Matty is een vrouw die verscheurd is, niet alleen door de keuze die ze moet maken tussen twee mannen, maar ook door het leven zelf. Ik denk dat elke vrouw zich in Matty zal herkennen. Dat is één van de grote kwaliteiten van het scenario. Ik had enorm veel goesting om die rol te vertolken."

'Aanrijding in Moscou' werd zoveel mogelijk in de chronologische volgorde van het verhaal

gedraaid. Aan de rand van Gent werd eerst de aanrijding, die de eerste zeven minuten van de film beslaat, opgenomen, waarna men naar de al eerder genoemde imposante flat ging voor de rest van de opnamen. Bijna dertig mensen verbleven twee weken lang op die krappe hoofdlocatie, waarvan bijna elke kamer als decor werd gebruikt. Sarafian: "In de flat voelde ik me écht de moeder van mijn gezin. Dat was mijn nest en dat wilde ik ook uitstralen." De ploeg werkte uiterst gedisciplineerd maar het was ook een enorm vermoeiende ervaring. Vaak werd er 's nachts gedraaid en dan liep iedereen bij wijze van spreken op hun sokken om de nachtrust van de buren niet te verstoren. "We hebben de buren van de vijfde verdieping een bloemetje gegeven toen we vertrokken, dat hadden ze verdiend," vertelt uitvoerend producent Dries Phlypo. Veel buurtbewoners zijn overigens als figurant in de film te zien. Ze beleefden de opnamen als een groot feest. Dat gold overigens ook voor de cast en de crew. De film werd gedraaid door Ruben Impens en Tuur Florizoone tekende voor de muziek.

De debuutfilm van Christophe van Rompaey was in eigen land een groot succes. In Vlaanderen stond 'Aanrijding in Moscou' wekenlang bovenaan in de bioscoop toptien. Ook in Nederland kan deze integere romantische tragikomedie uitgroeien tot een publiekstrekker. In Cannes was de film geselecteerd voor het onderdeel Semaine de la Critique. De jury was onder de indruk, want 'Aanrijding in Moscou' werd met maar liefst drie prijzen bekroond, waaronder de prestigieuze SACD Screenwriting Award. Als heel filmminnend Europa al wegloopt met deze film, dan zal het met de waardering voor 'Aanrijding in Moscou' in Nederland ongetwijfeld ook wel snor zitten.