De in 1955 geboren Doris Dörrie is een van Duitslands meest succesvolle regisseurs. Haar eerste speelfilm maakte ze in 1983, ‘Mitten ins Hertz’ werd voorgesteld op het festival van Venetië en Tokyo. Haar echte doorbraak kwam een jaar later, met de komedie ‘Männer’, een film die meer dan 5 miljoen bezoekers trok in haar thuisland en ook internationaal hoge ogen scoorde. Maar niet alleen als filmmaker geniet Dörrie aanzien. Naast het regisseren van films is ze actief als onderwijzer scenarioschrijven en schrijft ze romans en korte verhalen. Haar boek ‘Das blaue Kleid’ stond zo’n zes jaar geleden een aantal weken in de bestsellerlijsten, ook mocht ze er de Deutsche Buchpreis voor in ontvangst nemen. Verder is Dörrie bekend van haar kinderboeken over Mimi.

Voor haar film ‘Cherry Blossoms-Hanami’ (‘Kirschblüten–Hanami‘) reisde Dörrie voor de zeventiende keer naar Japan, het is de derde film die zij in het land van de rijzende zon maakte. De kerselaar (sakura) is de onofficiële nationale bloem van het land en het neemt een prominente plaats in in de Japanse cultuur. Wanneer de kerselaars bloeien, is dat vaak maar voor een paar dagen. Gezien de schoonheid ervan is het niet vreemd dat het een grote trekpleister is. Omdat Dörrie haar zinnen gezet had op het filmen van de bloeiende kerselaars, was het noodzakelijk dat zij aanwezig was als de knoppen zich voor het eerst zouden openen. Wanneer dit echter is, is nooit van te voren duidelijk, Dörrie moest dus afgaan op prognose-uitspraken van kerselaarvoorspellers, waarop alle Japanners hun reisplannen afstemmen. Dit jaar zat de voorspeller er echter twee weken naast en moest zich publiekelijk op tv verontschuldigen. Dörrie besloot toen maar naar de berg Fuji af te reizen, in de hoop dat de nevel die deze berg normaal gesproken omhult, achterwege bleef. Dörrie werd beloond en na de opnames bij de indrukwekkende vulkaan gingen de kerselaars ook bloeien, zodat ook deze scènes lukten.

‘Cherry Blossoms‘ is een teder verhaal over de liefde van twee mensen. Trudi en Rudi zijn al jaren met elkaar getrouwd en het is Trudi’s liefde voor Rudi die haar ertoe brengt de wetenschap over zijn ongeneeslijke ziekte te verzwijgen. Liever laat ze hem zijn leven vervolgen zoals het was, niet wetende dat zij zelf eerder zal sterven dan haar man. Dörrie baseerde het karakter van Rudi op Peter Lorre, bekend uit films als ‘M-Eine Stadt sucht eine Mörder’ (Fritz Lang, 1931) en ‘Casablanca’ (1942).” lastig en standvastig als een rots. Een man met opgeheven hoofd die in werkelijkheid een stijve hark is,” zo is te lezen in de persmap.

Het plotselinge besluit van Rudi om Trudi's rok en halssnoer te dragen verklaart Dörrie als volgt: “Ik beschouw rouw als een vorm van integratie. Eerst is er die onmetelijke pijn, veroorzaakt door de fysieke scheiding en het besef dat die definitief is. Maar dan draagt men plots die andere altijd met zich mee. Dat leidt dan weer tot een interne dialoog met de verdwenen persoon, een dialoog die niemand kan verstoren. Rudi vindt Trudi door die innerlijke dialoog met haar te starten, een dialoog die als het ware intenser is dan wat hij met haar had toen ze nog leefde. Hij herontdekt iets wat ze samen hadden, een innerlijke band die mensen hebben wanneer ze lang met elkaar samenleven. Maar die band werd vaak verwaarloosd door de routine van het dagelijkse leven, door zich er niet open voor te stellen, door een zekere luiheid.” En “liefde is vergankelijk. Iedereen moet de liefde de kans geven om zich te laten zien in haar meest pijnlijke en ook in haar meest krachtige vorm. Daarom zitten de Japanners onder de kerselaars: ze zijn prachtig wanneer ze in bloei staan, maar hun bloeitijd is ook pijnlijk want heel vergankelijk. Je moet het moment grijpen wanneer de bloesems openbloeien.”

Wij Nederlanders moeten het moment grijpen wanneer deze prachtige film in de filmtheaters te zien is. Pers en publiek is vrijwel unaniem positief in hun beoordeling over de laatste film van Dörrie. Zij werd voor haar film genomineerd voor een Gouden Beer op het Filmfestival van Berlijn. In ons eigen land heeft 'Cherry Blossoms - Hanami' de publieksprijs gewonnen op de 30ste editie van het Noordelijk Film Festival.