"Look Daddy, they're pink", zei het zoontje van regisseur Pablo Trapero toen hij roze muren langs de snelweg zag. Die woorden vormden de rode draad voor het verhaal van 'Leonera', ook wel 'Lion's Den' genoemd.  De roze muren bleken 'units' te zijn van een gevangenis. Deze zijn bedoeld voor moeders met kinderen die hun straf moeten uitzitten. In 'Leonera' stelt Pablo Trapero moederliefde, eenzaamheid, gevangenschap en hoop centraal. 

Julia wordt wakker in haar appartement. Ze ontdekt dat haar beide minnaars, Ramiro en Nahuel, bloedend op de grond liggen. Eén van hen blijkt dood te zijn. Ze wordt opgepakt voor moord en komt in een vrouwengevangenis terecht. Daar ontmoet ze Marta en Sofia. Marta is een vrouw die haar twee kinderen in gevangenschap heeft grootgebracht en Sofia is Julia's eigen moeder die ze al jaren niet heeft gezien.  

Voor de één is haar moeder haar beste vriendin, voor de ander een vijand. Dit zien we terug in de tegenstrijdige belangen tussen Marta en Sofia. Marta wil Julia leren hoe ze in de gevangenis een goede moeder kan zijn, terwijl Sofia de opvoeding van Julia's kind wil overnemen. Zodra het kind van Julia als speelbal wordt gebruikt in onderlinge conflicten met Sofia lopen de gemoederen hoog op. 

In de trailer wordt er vaak gebruik gemaakt van sobere kleuren. Het gevolg is dat er een kille en afstandelijke vormgeving ontstaat. Tegelijkertijd horen we een kinderliedje op de achtergrond en zien we kindervoetjes, zwangere buiken en vrouwen met kinderwagens. Deze afwisseling in beelden en symboliek versterkt de thema's die de filmmaker graag wil aankaarten. 

De film is gemaakt door Argentijns talent Pabo Trapero die in 1999 zijn internationale carriere begon met zijn eerste speelfilm 'Mundo grúa' (Crane World). Met zijn debuutfilm heeft hij diverse prijzen gewonnen, waaronder de VPRO Tiger Award in Rotterdam en de prijs voor de beste competitiefilm van de internationale filmcritici. 'Leonera' is inmiddels zijn vijfde speelfilm.