Voor Benicio Del Toro is een droom uitgekomen. Na negen jaar gesteggel mocht hij dan eindelijk in de huid kruipen van de man door wie hij zijn hele leven al gefascineerd is geweest: Ernesto 'Che' Guevara'. De rol in de dubbelproductie 'Che Part One: The Argentine' en 'Che Part Two: Guerilla' (beide 2008) leverde hem op het filmfestival van Cannes de Gouden Palm op als beste acteur. Het verwezenlijken van zijn langgekoesterde droom had heel wat voeten in de aarde. Niet minder dan zeven jaar research ging er aan de opnamen vooraf. "Alle films die je maakt zijn weer anders en brengen andere ervaringen met zich mee. Dit was mijn eerste historische epos en het zal je niet verbazen dat het veruit de langste film is die ik ooit gedaan heb," aldus de acteur in een interview met de Britse filmsite Last Broadcast. Zeven jaar lang stortten Del Toro en regisseur Steven Soderbergh zich op alle informatie die ze konden vinden over Che. Daarnaast spraken ze met mensen die hem gekend hebben. "Het beeld dat ik had van Che is de afgelopen tijd wel wat bijgesteld."

Waar in het eerste deel van het bijna vier en een half uur durende portret de zegetocht van Guevara en consorten tijdens de Cubaanse revolutie de hoofdmoot vormt, is de stemming in ‘Guerilla' heel wat minder euforisch. De aftrap van dit tweede deel vindt plaats in New York, waar Guevara aanwezig is om de Verenigde Naties toe te spreken. Nu Fidel Castro aan de macht is in Cuba, is Che vastberaden om de revolutie ook over andere delen van de wereld te verspreiden. Hoewel hij een prominent lid is van de socialistische regering van Cuba, ziet hij het als zijn taak te vechten in dienst van de revolutie, waar dan ook ter wereld. Het brengt hem in Afrika, waar hij de rebellen in Congo en Tanzania steunt in hun strijd. Na een tussenstop in Praag verkast Guevara met een select gezelschap van Cubaanse guerillaleiders - onder wie de Duitse Tamara (Tania) Bunke (Franka Potente) - naar Bolivia. Che's drang om de revolutie te verspreiden zou hem uiteindelijk duur komen te staan. In oktober 1967 wordt hij na een moeilijke en lange strijd gevangen genomen door het Boliviaanse leger. Niet veel later wordt hij geëxecuteerd.

De opnamen voor 'Guerilla' vielen Del Toro zwaar. "Zowel fysiek als mentaal werd er veel van me geëist, aangezien Che niet alleen een 'action man' was maar ook intellectueel onderlegd. Een bijzondere combinatie die je niet vaak treft. Hij was een kruising van Gregory Peck en Steve McQueen." Hoewel hij allang met het idee speelde een film te maken over Guevara (hij is ook als producent bij de film betrokken), geeft Del Toro toe dat het product pas van de grond kwam toen Steven Soderbergh erbij betrokken raakte. "Je zou kunnen zeggen dat Steven op de wagen sprong en het stuur gelijk overnam." Samen ondernamen ze stappen om zoveel mogelijk te weten te komen over 'the man behind the t-shirt'. Het bracht hen onder meer naar Cuba, waar ze op een dag oog in oog stonden met Fidel Castro. "Hij wist dat we in Cuba waren voor de film en op een dag kregen we een telefoontje dat hij ons wilde ontmoeten." Een dag later schudden Del Toro en Soderbergh Castro de hand op een drukbezochte boekenmarkt. "Het duurde maar kort. Hij was groot en zag er sterk uit voor een tachtiger. Ik vertelde hem dat ik flink wat kilo's kwijt was geraakt voor de rol. Castro zei me toen dat Che helemaal niet mager was!" Del Toro had wel wat langer met de Cubaanse leider willen praten, maar daar was geen tijd meer voor. 'Next time you come', had Castro gezegd, maar niet veel later werd hij ziek.

'Guerilla' is net als 'The Argentine' opgenomen in Spanje (als substituut voor Cuba), New York, Bolivia, Mexico en Del Toro's eigen Puerto Rico. Zijn Latijns-Amerikaanse geest heeft hem zeker geholpen bij het begrijpen van de persoon Che. "Ik denk dat ik Che op een bepaalde manier wel kan begrijpen. Niet zozeer zijn communistische inslag, maar wel dat hij onrecht wilde aanvechten. Je moet het ook in het tijdsbeeld plaatsen. In die tijd was het gun vs. gun." Uiteraard is de film in zijn geheel Spaans gesproken. De dubbele biopic is niet gemaakt om commercieel succes mee te boeken. Het is een project dat zowel Del Toro als Soderbergh na aan het hart gaat. Er bestaat geen twijfel over dat 'Guerilla' net als 'The Argentine' met veel liefde en enthousiasme is gemaakt. Che's verhaal moet verteld worden. Zelfs wie denkt dat hij veel weet van Guevara, zal nieuwe kanten van hem ontdekken. En dat is precies wat Soderbergh en Del Toro voor ogen hadden: ze willen aantonen dat Che meer was dan een icoon van de revolutie. Hij was een man van vlees en bloed die de wereld erop wilde wijzen dat mensen veel onrecht werd aangedaan. Een thema dat nog steeds actueel is, ook in Latijns-Amerika.