Een filmische taboe doorbreken, daar hoef je – enkele uitzonderingen daargelaten – in Hollywood niet voor aan te kloppen. Een grotere kans maak je bij Europese filmmakers. De Hongaarse acteur, regisseur en scriptschrijver Kornél Mundruczó kun je wel om een boodschap sturen. Zijn ‘Johanna’ uit 2005 werd door het Britse Sight & Sound een “verbijsterend originele bewerking” van Carl Dreyers Jeanne D’Arc-verfilming genoemd. Met ‘Pleasant Days’ maakte hij drie jaar daarvoor indruk op het Filmfestival in Locarno, waar hij het Zilveren Luipaard won. Als enkele van de plot keywords wordt op IMDB bij deze film genoemd: verkrachting, bondage, verkoop van baby’s, geweld, lesbische scène, een nepzwangerschap…  Geen ingrediënten voor een ontspannend avondje film kijken. Nu is er ‘Delta’, de derde speelfilm van de gelauwerde cineast. In deze film behandelt Mundruczó incest: maar dan niet op de manier waarop je hier in eerste instantie aan denkt. Broer en zus vallen namelijk voor elkaar en geven toe aan hun aantrekkingskracht.

Mundruczó hierover: “Niet de incest zelf staat centraal in ‘Delta’, maar de moed die het vergt om die natuurlijke aantrekkingskracht te accepteren. Dat er mensen zijn die denken dat ze het recht hebben om hen die niet volgens de conventies leven te achtervolgen, dát is pas onacceptabel.” Ook zegt hij: “Liefde tussen broers en zussen is een oergevoel en onweerstaanbaar in essentie, hoewel het tegen de natuur is omdat het de mogelijkheid van een eenheid met jezelf vertegenwoordigd. We verlangen er naar, maar toch griezelen we bij de gedachte. Het is niet alleen ontegenzeggelijk diep en echt, het is ook onmogelijk en zonder toekomstperspectieven.”

Bijzonder aan ‘Delta’ is het feit dat hoofdrolspeler Lajos Bertók tijdens het filmen plotseling overleed. Het duurde een paar maanden, waarin de maker niet wist of ze wel verder wilden gaan met het project. “De grootste vraag was, is er iemand anders die mij de inspiratie geeft om verder te gaan?” Mundruczó benaderde de beroemde Hongaarse violist Félix Lajkó, die het aanbod meteen afwees. Hij was niet geïnteresseerd maar wilde Mundruczó wel ontmoeten. Tijdens dat gesprek lukte het Mundruczó de violist, voor wie dit de eerste – en wellicht ook enige – filmrol is, over te halen. In de vrouwelijke hoofdrol zien we Mundruczó’s muze Orsolya ‘Orsi’ Tóth (ze maakten, inclusief ‘Delta’, zeven films samen). Maar de belangrijkste rol is misschien wel weggelegd voor het prachtige landschap, de Donau-delta, een van de laatste ongerepte natuurgebieden van Europa.

Mundruczó heeft het zijn publiek niet makkelijk gemaakt, zo valt op te maken uit de diverse recensies over zijn laatste speelfilm. De film is traag en wekt meer vragen op dan dat er antwoorden gegeven worden. Maar de muziek is prachtig, de cinematografie is uitmuntend en Mundruczó heeft het beste uit de acteurs weten te halen. Als dat je ding is, moet je ‘Delta’ zeker niet links laten liggen.