In Peru heerste tussen 1970 en 1992 een vervaarlijke strijd tussen de regering een de maoïstische guerrillabeweging Lichtend Pad, die van Peru een communistische heilstaat wilde maken met een revolutionair boerenbewind. Leden van Lichtend Pad hebben tienduizenden Peruaanse vrouwen vermoord en verkracht. Filmmaker Claudia Llosa wil met ‘La Teta Esustada' aandacht vragen voor de ellende die de vrouwen hebben meegemaakt in deze periode. Hiervoor maakt zij gebruik van het idee van de ziekte van ‘de geschrokken tepel' (Engels: Milk of Sorrow), waarbij de angst van de moeder via de moedermelk, dus via de tepel, op de kinderen wordt overgebracht.

‘De geschrokken tepel' is geen erkende ziekte, maar dient in Llosa's film vooral als metafoor voor de verschrikkingen van de oorlog. Hierbij speelt zij tevens in op een bestaand bijgeloof in Peru, dat door angst de ziel van een persoon vlucht ofwel wordt meegenomen door een boze geest. Kinderen van verkrachte moeders worden op deze manier ook zonder ziel geboren. Zij moeten op zoek gaan naar hun ziel om weer volwaardige mensen te worden. Zo gaat ‘La Teta Esustada' over de zoektocht van de jonge vrouw Fausta (Magaly Solier) naar genezing en naar bevrijding van het juk dat door haar moeder op haar is overgedragen.

Solier was al bekend met het syndroom van ‘de geschrokken tepel', maar bleek aanvankelijk maar moeilijk een stem te kunnen geven aan het karakter van Fausta. "Ik voelde me na de repetities vaak depressief, omdat ik de stem van Fausta niet in mezelf kon vinden," vertelt de actrice, "ook al kende ik behoorlijk wat vrouwen die in de oorlog verkracht zijn." Maar toen regisseur Llosa op een dag tegen haar zei dat Fausta wel degelijk in haar zat, besefte ze zich dat haar karakter zich manifesteerde middels muziek.

Vanaf dat moment kreeg Fausta letterlijk en figuurlijk meer klank. Een sleutelscène voor actrice Solier is daardoor als Fausta begint te zingen om zichzelf gerust te stellen. Het bleek een van de moeilijkste scènes om te spelen. "Want," zo zegt ze, "ik zing zelf helemaal niet op die manier." En op dat moment realiseerde ze zich dat actrice zijn verdraaid zwaar kan zijn. Maar haar strijd heeft zeker vruchten afgeworpen. ‘La Teta Esustada' is in Berlijn bekroond met de Gouden Leeuw en heeft ook elders grote prijzen in de wacht gesleept, waaronder voor Solier als beste actrice. Solier is terecht trots op zichzelf én op regisseur Claudia Llosa!