‘The Chaser' is zo'n typische prent waarvan de reputatie al gemaakt is nog voor hij in deze contreien verschijnt. Zuid-Koreaan Na Hong-Jin slaagde erin om met zijn debuut maar liefst 5 miljoen landgenoten naar het grote scherm te lokken. Reden genoeg voor onze Amerikaanse vrienden om weer een remake te plannen. Zucht. Na ‘Oldboy' en ‘Memories of Murder' pakken de Koreanen nog maar eens goud. En dit tot groot verdriet van Tinseltown.

Een thriller die de moordenaar al vrij snel prijsgeeft tekent normaal zijn doodvonnis. De meeste scripts in dit genre staan of vallen met het principe ‘wie is het'. Na Hong-Jin veegt dit gegeven radicaal van tafel. Koreaanse humor? Een staaltje blufpoker? Of gewoon een gimmick? Feit is dat het dan allemaal nog moet losbarsten. De ontmaskering is maar een aanloopje tot meer. Het verhaal oogt vrij standaard maar de uitwerking ervan ligt mijlenver van de gebruikelijke voorgekauwde kost. Deze inventieve Koreaan buigt een voorspelbare plot om naar onvoorspelbaarheid.

Bij die uitwerking hoort ook de stad Seoel. Om zo realistisch mogelijke beelden te kunnen schieten eiste de regisseur bloed, zweet en tranen van zijn crew. Zowat 90% van ‘The Chaser' werd 's nachts gefilmd over een periode van vijf maanden. Hong-Jin deinsde er niet voor terug om veertig uren aan een stuk te filmen. Voor een intensieve achtervolging trok hij maar liefst twintig uren uit. Over passie en vastberadenheid gesproken. Zelfs de zoektocht naar locaties, waarbij scouts zowat iedere straat van Seoel doorkruisten, nam zes maanden in beslag. De stad speelt menig figurant naar huis.

Onder al dat geweld sluipt er zelfs een boodschap in de film. Het uitgangspunt zijn de acties van één persoon die te maken krijgt met buitengewone omstandigheden en een falend sociaal systeem. Dit ruikt naar een sneer richting de Koreaanse overheid. Maar de regisseur houdt de kerk in het midden. "De kijkers  mogen in principe denken wat ze willen, maar ik kan ze in ieder geval niet echt tegenspreken. Het hoofdpersonage doet wat hij kan. Op zijn  manier en zelfs al maakt hij een fout wanneer hij de politie misleidt.  Ik geef geen kritiek op een individu, maar richt mij tot een hele organisatie."  Een erg cryptische omschrijving en stof genoeg voor een discussie achteraf bij een Bavaria.

Elke rechtgeaarde thrillerliefhebber moet zijn hart richting 180 slagen per minuut voelen bonken bij het aanhoren van zoveel lekkers. Zoals grootmoeder het vroeger zei enkele dagen voor Sinterklaas: nog even slapen en dan is het zover. Check ook even die fantastische filmposter!