Het boek 'Krabat - Meester van de Zwarte Molen' van Otfried Preußler, verscheen in 1972 in Nederland en was, net als in thuisland Duitsland, een doorslaand succes. Het tijdloze verhaal over de strijd tussen goed en kwaad, macht, verlokkingen, de kracht van de liefde, en de dood, is zo indringend en tot de verbeelding sprekend, dat een filmbewerking niet lang uit kon blijven. Maar hoewel er in 1978 al een Tsjechische animatieversie van het verhaal verscheen, bleef een live-action variant uit. Totdat producent Thomas Wöbke in 2003 eindelijk de rechten op de roman wist te bemachtigen en regisseur Marco Kreuzpaintner in 2008 eindelijk een meeslepende filmversie op het doek wist te toveren. Tenminste, dat is de hoop. Want iets minder dan meeslepend zou een mislukking betekenen voor de verfilming van een verhaal dat kwalitatief alles in zich draagt om Harry Potter naar de kroon te steken.

Ook al heeft het even geduurd, de film lijkt op het juiste moment te zijn gekomen. Het grote publiek is sinds het grote succes van fantasiefilms 'The Lord of the Rings' en de 'Harry Potter'-reeks, nu echt goed opgewarmd voor het magie/fantasy-genre en 'Krabat' draagt dezelfde thema's in zich als deze verhalen, terwijl er daarnaast genoeg nieuwe settings en invalshoeken aanwezig zijn om het een volstrekt unieke sfeer te geven. 

Hoewel het verhaal gaat over een veertienjarige jongen en het als jeugdboek verkocht is, is het boek volgens de schrijver niet gemaakt met een jong publiek voor ogen. "Het is het verhaal van een jongeman die te maken krijgt met duistere, machtige krachten die hem fascineren tot hij beseft waarin hij verzeild is geraakt," zo zegt de auteur zelf. De thema's zijn universeel en tegelijkertijd heel persoonlijk. Enerzijds komt het verhaal voort uit oude Boheemse volksverhalen waar Preußler als jongetje mee in aanraking is kwam, maar anderzijds zijn de onderwerpen verbonden aan zijn eigen ervaringen als soldaat en Russische krijgsgevangene in de Tweede Wereldoorlog. Zodoende zijn de aantrekkingskracht van macht, de verschillende verschijningsvormen van het kwaad, en het van nabij meemaken van de dood, onderwerpen die uit zijn eigen leven gegrepen zijn. Vandaar ook dat Preußler het volgende aan zijn motivaties toevoegt: "Het is ook mijn verhaal, het verhaal van een generatie en het verhaal van alle jonge mensen die in contact komen met krachten en verlokkingen en die daarin verwikkeld raken."

In zijn serieuze thematiek en benadering is het verhaal vergelijkbaar met 'The Lord of the Rings'. De corrumperende werking van macht, de strijd tussen goed en kwaad, tussen liefde/het leven en de dood, staan ook hier weer centraal. Zelfs de lichtelijk ambivalente titel draagt parallellen in zich. Want, wie is de meester van de molen (versus de heer van de Ringen)? Krabat of de molenaar? Uiteindelijk zal Krabat door middel van een innerlijke strijd en een confrontatie met zijn meester het kwaad moeten zien te overwinnen.

De film zelf heeft, als we de reacties tot op heden mogen geloven, een beduidend duisterder en gewichtiger toon dan de meeste fantasyfilms, zoals de eerdergenoemde 'Harry Potter'-films en bijvoorbeeld 'The Chronicles of Narnia' of 'Stardust'. Ook is het gehalte aan spektakel en het tempo van 'Krabat' getemperd ten opzichte van zijn meer epische broeders. Sommigen die de film reeds gezien hebben vinden dit problematisch, anderen echter vinden het juist een verademing vanwege het contrast met typische Hollywood-avonturenfilms. Er is wel een erg goed gevoel van tijd en plaats gecreëerd, met een overtuigende zeventiende eeuwse molen, mooie kostuums, en sfeervolle dorpjes. Het niveau van de special effects schijnt te wisselen, maar de trailer stemt hoopvol. Vooral de scène waarin Krabat (David Kross) door de molenaar van een bergrand wordt "opgetild" en vervolgens, in een zwart gewaad, wegzweeft en in een kraai verandert, is een magisch moment dat indruk maakt. Het is niet moeilijk om je in te denken dat Krabat door dit gevoel van vrijheid wordt aangetrokken en deze macht niet op wil geven. Jammer is het dat de emotionele betrokkenheid bij de personages te wensen over schijnt te laten. Dit kan komen door te weinig achtergrond of ontwikkeling van belangrijke figuren of thema's.  

De film/het verhaal is misschien betrekkelijk donker, er is ook een belangrijke romantische component aanwezig, die voor licht in de duisternis kan brengen. De liefde in Krabats leven heeft de gedaante van het meisje Kantorka (Paula Kalenberg), met wie hij samen de strijd aan zal moeten gaan met de kwade meester. Ook vriendschap is belangrijk. De inmiddels grote ster Daniel Brühl ('Goodbye Lenin', 'Inglourious Basterds', 'John Rabe') speelt de cruciale rol van vriend Tonda, die Krabat op het rechte pad probeert te houden. Al met al heeft 'Krabat' alle ingrediënten om een indrukwekkende, unieke fantasyfilm te zijn. Een film met de magie van een Harry Potter, de inhoudelijke diepte van een Lord of the Rings, en de intimiteit van een filmhuisfilm. Goed en Kwaad staan weer eens tegenover elkaar in deze verfilming van Preußlers klassieker. Laat de strijd beginnen!