Hoe kun je een kind nou beter over de (wilde) natuur leren dan door middel van realistische natuurfilms en documentaires? Het dier blijft in zijn natuurlijke leefomgeving en gaat zijn eigen gang, maar dankzij de voortschrijdende techniek is het toch mogelijk hem te volgen met camera's. De Canadese filmmaker Philippe Calderon is een specialist op het gebied van natuurfilms. In zijn regiedebuut 'La citadelle assiégée' uit 2006 legt hij een vergrootglas op een termietenkolonie en onderzoekt hij welk vernietigend effect een stortbui op hun zorgvuldig geconstrueerde 'kasteel' heeft. Calderon werd gelauwerd om de prachtige beelden, maar kreeg de kritiek - net als de makers van 'March of the Penguins' (2005) overigens - zijn verhaal onnodig spannend te willen maken, terwijl de beelden voor zich spreken. Twee jaar na zijn debuut maakte Calderon 'Pluk de kleine bever' (2008), oorspronkelijke titel ‘Mèche Blanche, les aventures du petit castor', een film die waarschijnlijk dezelfde kritiek kan verwachten.

Dat 'Pluk de kleine bever' schitterend geschoten is, zal niemand verbazen. Maar het verhaaltje is er duidelijk bijgehaald om een jonge doelgroep aan te spreken. De guitige kleine bever Pluk leidt met zijn moeder en zusje een zorgeloos bestaan in de Canadese wouden en rivieren. Onbekommerd speelt hij met zijn vrienden de kleine lynx en de jonge beer, veilig beschermd door de dam die moeder bever voor haar kroost heeft gebouwd. Nieuwsgierig, naïef en onverschrokken gaat hij het avontuur aan. Er ligt een hele wereld open die hij mag ontdekken! Tot op een dag het noodlot toeslaat... De dam stort in en Pluk wordt door de sterke stroming eindeloos ver meegesleurd. Alleen en onervaren ontdekt hij dat het bos voor hem ook een heleboel vijanden telt. Wolven vallen hem aan, een otter heeft het om hem gemunt. En dan breekt er ook nog een onweer los. Hongerig en uitgeput blijft hij zoeken naar zijn familie. Dan ontmoet hij een oude bever. Misschien kan die hem helpen om de gevaren te overwinnen en zijn familie terug te vinden?

Deze bijzondere film - die uitsluitend over dieren gaat terwijl het toch geen documentaire is - werd opgenomen in de natuur van Noord Canada, in de omgeving van Québec en dus dicht bij de poolcirkel. Het is een plek die snel vertrouwd overkomt bij een jong publiek. De bevers in de film zijn afkomstig uit de Zoo Sauvages de Saint-Félicien en zijn in zekere zin gewend aan mensen om zich heen. Ze leven in hun natuurlijke omgeving, maar gaan met mensen in hun nabijheid toch ongestoord hun gang. Voor Calderon was dit een buitenkansje, want wilde bevers reageren doorgaans zeer schichtig zodra zij de aanwezigheid van mensen bespeuren. Er werden twee bevers gebruikt voor de rol van Pluk. Voor de scene waarin de kleine bever een huiveringwekkende nacht doorbrengt in een boomstronk, werd in een studio een waarheidsgetrouw mini-ecosysteem nagebouwd. Het scenario, geschreven door Marthe Pelletier en Hassina Belkacem, kent eenzelfde 'spannend' verloop als Calderons eerste film, 'La citadelle assiégée' en heeft als belangrijkste doel de jeugdige doelgroep te vermaken en te informeren.

In de oorspronkelijke Canadese versie heeft Benoît Brière de film ingesproken, in de Franstalige versie is het commentaar van André Dussollier. In Nederland draait uitsluitend een bewerkte versie, waarbij het commentaar wordt ingesproken door bioloog Midas Dekkers. Voor de kleintjes biedt 'Pluk de kleine bever' een spannend avontuur, de ouders zullen vooral genieten van de overdonderende beelden van dit 'dierendocudrama'. Mooie, leerzame en bij vlagen ontroerende natuurdocumentaire voor het hele gezin!