In 2004 kondigde Disney aan dat de dat jaar uitgebrachte film 'Home on the Range' de laatste animatiefilm was in 2D, maar na de overname van Pixar in 2006 veranderde men van gedachten. Ed Catmull en John Lasseter, de nieuwe frontmannen van de animatieafdeling, besloten namelijk om de deur naar Disneys traditionele handgetekende tekenfilms weer op een kier te zetten. Pixar richt zich op de baanbrekende 3D-computeranimaties, Disney concentreert zich op de handmatig getekende 2D-animatiefilms die haar ooit haar grote roem bezorgden. De ontwikkelingen van het grotendeels met CGI gemaakte 'Bolt' (2008) was toen al ingezet en werd niet meer stopgezet, maar projecten die volgden werden volgens de ouderwetse manier gemaakt. 'The Princess and the Frog' (2009) is de eerste film die het resultaat is van deze nieuwe strategie. Ron Clements en John Musker, die eerder verantwoordelijk waren voor 'The Little Mermaid', 'Aladdin' en 'Hercules', schreven en regisseerden deze film, losjes gebaseerd op E.D. Bakers boek ‘The Frog Princess' en geïnspireerd door het sprookje ‘The Frog Prince' van de gebroeders Grimm. Van John Lasseter kregen ze de vrije hand, waardoor ze alle ruimte hadden om de film precies zo te maken zoals ze het in gedachten hadden. Het resultaat is overweldigend!

'The Princess and the Frog' speelt zich af in The French Quarter in het swingende New Orleans van de jaren twintig en dertig. Tiana (stem van Anika Noni Rose) is een jonge, hardwerkende vrouw met een grote droom: ooit wil ze haar eigen restaurant beginnen. Om haar doel te bereiken werkt ze keihard en heeft ze geen tijd om te genieten van het leven, zelfs niet als het Mardi Gras is! Vanwege de feesten komt Prins Naveen van Maldonia (Bruno Campos) naar de stad. Hij is een gladde maar vrije geest, dol op muziek en dans. Hij is echter ook erg naïef, want hij laat zich in met de onbetrouwbare voodoopriester Dr. Facilier (Keith David). Dat komt hem duur te staan als hij hem verandert in een kikker! De betovering kan alleen doorbroken worden wanneer hij liefdevol gekust wordt door een prinses. De mooie Tiana, die bevriend is met de dochter van de rijkste man van de stad, is de eerste die hij tegenkomt. Hoewel zij geen prinses is, ziet Naveen zijn kans toch schoon. Het kost hem moeite haar te overtuigen, maar uiteindelijk kust ze hem toch. Maar dan verandert ook zij in een kikker! Misschien kan de 197 jaar oude voodoopriesteres die diep in de bayous van de Mississippi wonen hen helpen? Een trompetspelende alligator en een dolverliefde vuurvlieg vergezellen het tweetal tijdens hun reis door de moerassen van Louisiana.

John Lasseter is een waardig 'opvolger' van Walt Disney. Net als de grote initiator van de avondvullende animatiefilm heeft hij een neus voor wat werkt en wat niet. Hij is een van de drijvende krachten achter de vernieuwende animatiestudio's van Pixar, maar zag ook in dat er behoefte blijft aan klassieke, handgetekende animatiefilms. Juist nu zijn belangrijkste concurrenten zich volledig op CGI-gestuurde tekenfilms richten, keert hij met Disney terug naar de traditionele, handgetekende animatie. En opnieuw slaat hij de spijker op z'n kop, want 'The Princess and the Frog' is een parel van een familiefilm geworden die bruist en swingt dat het een lieve lust is. De generatie die is opgegroeid met computeranimaties zal zijn ogen uitkijken naar de prachtig getekende, kleurrijke en vooral warme beelden. Het decor, het New Orleans uit de Jazz Age, leent zich natuurlijk ook uitstekend voor een betoverende film vol excentrieke personages. Om de juiste sfeer te creëren brachten de filmmakers een uitgebreid bezoek aan The Big Easy. 'The Princess and the Frog' brengt een ode aan de stad. Aan de mystiek die er rondwaart en aan de omgeving van New Orleans met zijn ondoorgrondelijke moerassen en de tot de verbeelding sprekende Mississippi-rivier. En wat is New Orleans zonder muziek? 'The Princess and the Frog' grijpt terug naar de musicals zoals Disney die in het verleden maakte en geeft er zijn eigen draai aan. Dat betekent relatief weinig theatrale ballades en lekker veel swingende deuntjes die nog uren in je hoofd rond blijven zingen. Randy Newman tekende voor de soundtrack vol jazz, dixieland, blues, gospel en zydeco (de muziek van de creolen in Louisiana). Al die stijlen worden gehusseld tot een aanstekelijke mix die perfect aansluit bij de prachtige animaties en werkelijk de pan uitswingt.

Voor 'The Princess and the Frog' werd een indrukwekkende voicecast bij elkaar verzameld. Anika Noni Rose schittert als Tiana. Ze zet haar neer als een integere vrouw die in een harde wereld vecht voor haar droom. Ze is een doorzetter met een hart van goud. Waar in veel Disney-films de prins nauwelijks wat voorstelt, is Prins Naveen uit 'The Princess and the Frog' een volwaardig personage die sjeu geeft aan het geheel. Met name in kikkervorm zorgt de door Bruno Campos vertolkte Naveen voor flink wat dolkomische momenten. Keith David komt uitstekend uit de verf als de voodookoning van New Orleans, Dr. Facilier - ook wel The Shadow Man genoemd. Eveneens zeer geslaagd is de bijdrage van Jim Cummings als Ray, de vuurvlieg met het onvervalst Cajun-accent die de liefde van zijn leven heeft gevonden in een stralende ster aan de hemel. In kleinere of grotere rollen horen we verder onder anderen Oprah Winfrey (Tiana's moeder), Terrence Howard (Tiana's vader), John Goodman (‘Big Daddy' LaBoeuff), Jennifer Cody (Charlotte LaBoeuff) en Michael-Leon Wooley (als de muzikale alligator Louis). Stuk voor stuk zijn de stemmen raak. Grappig waar het kan, geëmotioneerd als het moet - maar altijd raakt men de juiste toon.

Hulde aan John Lasseter! Met 'The Princess and the Frog' bewijst hij dat hij ook zonder CGI een originele, aanstekelijke en hartveroverende animatiefilm kan maken. Het is een prachtig gemaakt tijdloos sprookje met een frisse twist, waarin we al die elementen vinden die we zoeken in mooie verhalen: komedie, avontuur en muziek. Maar 'The Princess and the Frog' is vooral een film met een hart en ziel zoals we dat kennen uit de klassieke Disney-sprookjes. De personages spreken tot de verbeelding en de emoties raken je. Zelfs de generatie die verwend is met de schitterende animaties van Pixar zal hiervan met volle teugen genieten. De traditionele animatie in de stijl van 'Snow White and the Seven Dwarfs' (1937) is niet klakkeloos overgenomen maar in de basis geperfectioneerd en op subtiele wijze van een hedendaagse jasje voorzien. Het resultaat is Disney zoals we die het liefste zien: goudeerlijk, hartverwarmend en uitermate vermakelijk! Disneys beste animatiefilm (Pixar niet meegerekend) sinds lange tijd!