Hoe tragisch kan het leven zijn.

‘Eastern Plays' draait om de lotgevallen van de Bulgaarse broers George en Christo. Laatstgenoemde is gebaseerd op Christo Christov, een jeugdvriend van regisseur Kamen Kalev. Omdat Kalev geen betere acteur kon vinden om in de huid van Christov te kruipen, liet hij zijn jeugdvriend maar zichzelf spelen. Voor Christov bleek het debuut meteen een zwanenzang; vlak na de opnamen kwam hij om bij een ongeluk. De film heeft hij nooit kunnen zien.

Gelukkig voor de nabestaanden heeft Christov een mooi debuut nagelaten. In ‘Eastern Plays' zien we hoe een aantal jongeren wordt gekweld door actuele en eeuwenoude problemen: liefdesverdriet, globalisering, werkloosheid, uiteenvallende gezinnen en nog veel meer. We zien hoe jongeren omgaan met die problemen en welke oplossingen ze hiervoor verzinnen. Soms zijn die oplossingen voor de hand liggend (de vlucht in alcohol of rechts-extremisme), soms heel wat minder (jezelf zien als robot die nodig gedeprogrammeerd moet worden). Omdat het de personages niet ontbreekt aan authenticiteit, kost het weinig moeite met hen mee te leven.

Minder geslaagd is de plotconstructie. Als panoramische schets van het leven in het moderne Sofia voldoet de film ruimschoots. Dan is het jammer dat er allerlei plotelementen opduiken die niet worden uitgewerkt. Een liefdesgeschiedenis, de geboorte van een kunstenaarscollectief, een voetbalwedstrijd die uit de klauwen loopt, een racistische aanslag, een stiekeme onderhandeling tussen een politicus en een rechts-extremistische activist. Hoewel de bedoeling duidelijk is - Kalev gebruikt deze gebeurtenissen om personages te introduceren die weer een stukje van de Bulgaarse puzzel vormen - is het frustrerend dat er steeds weer een plotlijntje doodloopt.

‘Eastern Plays' had best een uurtje langer mogen duren om deze plotjes af te maken, want in alle andere opzichten is het een geslaagde film. De beelden van het charmante én afstotende Sofia zijn altijd sfeervol. Ook de muziek - originele alternatieve popmuziek afgewisseld met grafherrie van Bulgaarse metalbands - is tegelijk charmant en afstotend. Het acteren is redelijk, waarbij Alexander Radanov indruk maakt als de doodenge Drega en de mooie Nikolina Iancheva voor (overgeacteerde) tragi-komische accenten zorgt als Christov's seksmaatje Niki. En om nog eens te benadrukken hoe tragisch het leven kan zijn: Lancheva was ten tijde van de opnamen de vriendin van Christov. Wat dat betreft had ‘Eastern Plays' beter ‘Eastern Tragedies' kunnen heten.