Pubertijd betekent toch voornamelijk puistjes, problemen met ouders en primitief gedrag. In ‘Diep’ gaat Heleen diep die puberperiode door. En ze worstelt niet zozeer met de bovengenoemde problemen, maar vooral met de zoektocht naar seksuele ervaring. Tegenwoordig krijg je met de paplepel ingegoten dat liefde en seks onlosmakend met elkaar verbonden zijn, Heleen groeit op in de jaren zeventig. De tijd van vrije liefde en seksuele revolutie. Haar moeder Quinta verkondigt dan ook dat neuken hetzelfde is als een boterham met kaas eten.

Heleen’s ouders zitten middenin een scheiding. Hun huwelijk was niet bestand tegen de vrije liefde. Ze zijn dus niet een goed voorbeeld voor Heleen en kunnen haar niet helpen bij het maken van de goede keuze wat jongens betreft. Haar Franse vakantievriendje graait bij de eerste zoen onder haar rok, buurjongen Axel dreigt met zelfmoord als ze niet met hem naar bed gaat. Het is de Engelse kraker Steve die Heleen probeert te overtuigen dat seks iets bijzonders is. Ook al maken zijn woorden indruk, toch blijft Heleen op zoek naar dé ervaring dat haar volwassenwording zal betekenen.

‘Diep’ is losjes gebaseerd op het boek ‘Het Leven Bestaat Niet’ van Hendrickje Spoor. Net als in het boek spelen die jaren zeventig een grote rol. Een voorbeeld hiervan is dat de 14-jarige Heleen haar moeder vertelt dat ze aan de pil wil in verband met haar plan om met Axel naar bed te gaan. Haar moeder gaat zonder een keer met haar ogen te knipperen akkoord en belooft een afspraak bij de NVSH te maken. Heleen’s moeder ziet haar dochter als een volwassene, als een vriendin en bespreekt al het lief en leed van haar scheiding en minnaars met haar dochter. Dan wordt het je ook niet makkelijk gemaakt om kind te blijven.

Opvallend aan ‘Diep’ is het camerawerk. De film bevat veel close ups van delen van het menselijk lichaam: ogen, monden en handen. Deze close ups zijn zeker functioneel, want lichamelijkheid is het hoofdthema van de film. Ook  opvallend is dat regisseur Simone van Dusseldorp vaak driekwart van het beeld vulde met onbelangrijke zaken als een straat of de lucht. Door dit trucje blijft je aandacht goed gefocust op het andere kwart, waar het verhaal zich afspeelt. Deze techniek is ook wel nodig om de aandacht vast te houden want het verhaal is eigenlijk flinterdun.

Ondanks het kleine verhaal is ‘Diep’ een aangename film over volwassen worden.