'Say it loud, I'm black and I'm proud'. De Ieren zijn de negers van Europa, de Dubliners zijn de negers van Ierland en de inwoners van Noord-Dublin zijn weer de negers van Dublin. Aldus de centrale figuur in Alan Parkers energieke muziekfilm 'The Commitments' uit 1991 en manager van de gelijknamige band, Jimmy Rabbitte. Het idee van de ambitieuze T-shirtverkoper om een echte Ierse soulband op te richten ligt dan ook meer voor de hand dan op het eerste gezicht gedacht.

Jimmy Rabbitte is een werkloze man met een droom… soulmuziek naar Dublin halen. Wanneer zijn vrienden Derek Scully en Outspan Foster hem vragen manager te worden van hun bandje - ze spelen op partijen en bruiloften - gaat hij akkoord. Maar Jimmy heeft zo zijn voorwaarden. Het wordt niet zomaar muziek, geen gewone popband, maar echte soul – muziek met een ziel. Hij plaatst een advertentie in de krant waarin simpelweg staat: 'Heb je soul? Zo ja, de hardst werkende band van de wereld is op zoek naar jou.' En de meest vreemde types komen op deze advertentie af. Na veel audities is de band compleet. In een groezelig achterafzaaltje studeren ze de beste soulnummers in en in een mum van tijd pakken ze Dublin in. Rijst de vraag of Jimmy het stelletje ongeregeld bijeen kan houden.  

Regisseur Alan Parker heeft met 'The Commitments' een staaltje swingende en zeer muzikale cinema afgeleverd. De film, gebaseerd op het gelijknamige verhaal van Roddy Doyle, is een wereldwijd succes geworden. Zelfs in Amerika, de bakermat van de zwarte soulmuziek, is de Ierse ‘white man soul from Dublin’ geaccepteerd en ging men plat voor 'The Commitments'. Alan Parker heeft gewerkt met alleen maar onbekende acteurs en zangers, geselecteerd uit de ruim 3000 Ierse mensen (uit Dublin) die zich aanmelden voor een auditie. Alle muziek in de film is door de acteurs/zangers zelf uitgevoerd.

Veel aandacht kreeg de toen 16-jarige Andrew Strong. Oorspronkelijk zou hij 'slechts' één van de sessiezangers spelen om wat vakantiegeld te verdienen, maar hij kreeg uiteindelijk de rol van leadzanger Deco. Met zijn indrukwekkende stem, die doet denken aan die van Van Morrison, overtuigde hij velen van zijn talent. Na het succes van de soundtrack kreeg Strong vele aanbiedingen van platenmaatschappijen. Maar de schouders konden de roem niet dragen. 'Life imitating art', want zijn gedrag in 'The Commitments' is van meet af aan omstreden. Iedereen is het eens over de kwaliteiten van zijn stembanden, maar hij is tegelijkertijd een rokkenjagend zwijn met een drankprobleem die de eenheid van de band ondergraaft.

Alan Parker heeft meer muziekflilms gemaakt. Eerder maakte hij 'Evita', 'Fame' en 'Pink Floyd: The Wall'. Alledrie vrij bombastische films. In 'The Commitments' valt de geboren Londenaar Parker echter niet op te grote gebaren te betrappen. Bovendien voorziet het script voor elke scène in een goede uitsmijter. ,,You're working class, aren't you?", vraagt Jimmy. ,,Well, we would be if there was any work'', antwoordt de gitarist. 'The Commitments' is een aanrader voor iedere muziekliefhebber.