In een rap tempo worden de verweven verhaallijnen uiteengezet. Drie generaties herkenbare mensen en hun beslommeringen passeren de revue. Bijna alle personages moeten belangrijke beslissingen in hun levens maken en hun problemen het hoofd bieden. Vaak vinden zij hiervoor steun bij elkaar. Beide regisseurs komen uit de Spaanse televisiewereld, de film lijkt ook wel op een soap. Enkel wordt zo natuurlijk geacteerd dat het lijkt alsof de camera toevallig echte mensen volgt. 'Tapas' zijn gevarieerde hapjes uit de Spaanse keuken en cultuur, maar het woord is afgeleid van 'tapar' oftewel bedekken en bedekt. Achter ieder mens gaat een verhaal schuil dat de moeite van het vertellen waard is, aldus de makers. Er zijn dingen die wij niet gauw aan andere mensen laten zien. Wij zetten een masker op in onze omgang met anderen.

Net als het leven is er in 'Tapas' gelach en gehuil. Humor en tragiek. Alhoewel de film over het algemeen luchtig blijft. De film heeft verschillende (inter)nationale prijzen in de wacht gesleept waaronder twee Spaanse Oscars (Goyas) voor beste nieuwe regisseurs en beste bijrol voor Elvira Mínguez (Raquel). Terecht ook, 'Tapas' weet het alledaagse leven weer te geven zonder opsmuk of vals sentiment.