De opening van 'The Ladykillers' laat er geen twijfel over bestaan dat dit de nieuwste Joel en Ethan Coen productie is. De sound, veel negersoul muziek als ook in 'O Brother Where Art Thou', de typische artdirection, bijna overgestyleerd tot het stripachtige toe, de bruine/ crème filtering over het beeld en een zwartgallige humor die we kennen uit verschillende voorgaande Coen films. Alle ingrediënten voor een nieuw Coen Bbrothers meesterwerk zijn weer aanwezig.

'The Ladykillers' is een remake van de gelijknamige film uit 1955 van Alexander Mackendrick met Alec Guinness in de hoofdrol (beter bekend als Obi-Wan Kenobi uit de 'Star Wars'-serie). De Londonse locatie is verplaatst naar het zuiden van de Verenigde Staten, maar de zwartgallige humor uit de oude versie is gelukkig ook bij de Coen brothers intact gebleven.

Toch is dit één van de minst uitgewerkte films van de regisseurs. Waar 'Barton Fink' en 'Fargo' de diepte in gingen en 'The Big Lebowski' uitblinkte in hilariteit, blijft 'The Ladykillers' aan de oppervlakte steken. De boevenbende die professor Dor (Tom Hanks) bijeen heeft weten te verzamelen zijn een aantal losse karikaturen naast elkaar. Gawain (Marlon Wayans) komt niet verder dan een rappende ‘nigga’ met dreads en The General (Tzi Ma) is een uitdrukkingsloze VietCong tunnelgraver die alleen een visuele toevoeging geeft. Hij heeft hoogstens drie zinnen in de gehele film (maar wat hij zegt is wel direct raak: “Float like leaf on river of life... and kill old lady”) Ook de explosievenexpert en de domme kracht zijn eveneens omhulsels van aan elkaar gebreide oppervlakkigheden. Bijna nergens is ruimte voor een achtergrond van de personages of een verdieping van hun karakters.

Ondanks dit hoge karikaturale gehalte is deze nieuwe Coen brothers productie fijn om naar te kijken. En gelukkig krijgt de kijker hier ook de tijd voor, want de film overhaast nergens. Door de korte tijd die gebruikt wordt voor de introductie van de karakters is er ruimte voor het uitbouwen van de andere scènes. Lange loopjes, let vooral op het volkomen lege shot van het politiebureau waar de dikke Marva met haar bekousde benen naar toe waggelt om een aanklacht in te dienen tegen de gettoblaster van haar buurjongen, en trage shots zorgen ervoor dat je op de details gaat letten en dat is waar de Coen brothers het beste in zijn. De decors zijn tot in de puntjes uitgewerkt en krijgt zelfs absurdistische trekjes door het overgestyleerde gehalte ervan. Juist door deze stripachtige artdirection zijn de lege karakters een goede opvulling van het beeld. Ook geeft dit de ruimte voor grappen die buiten het plot om een geslaagde toevoeging zijn, zoals o.a. Mountain Girl, de vriendin van de explosievenexpert.

De vertolking van Tom Hanks als Professor G. H. Dorr is prachtig. Het doet je bijna vergeten dat het eigenlijk Forrest Gump is waar je naar kijkt. De monotone manier van spreken, maar vooral zijn nerveuze gezichtsmimiek maken hem een totaal andere man. Ietwat mysterieus en tegelijkertijd zeer vervelend. Je raakt al snel de draad kwijt bij de gedichten van Edgar Allen Poe en andere gedachtenspinsels van die strekking die hij te pas en te onpas voordraagt. Of dat juist de bedoeling is, wordt niet echt duidelijk. Nu hebben alleen de oude dames uit het theekransje aandacht voor gequote wijsheden.

Maar ondanks dat er hier en daar iet wat schort aan 'The Ladykillers' is het een duidelijke Coen brothers film en voor de liefhebbers zijn dat zeker een mooie negentig minuten om naar te kijken.

De nieuwste film van de Coens is in de pers nogal lauwtjes ontvangen. 'The Ladykillers' zou bij lange na niet het hoge niveau uitademen van eerdere producties van de regisserende broertjes. Toegeven, de nieuwste Coenfilm is toegankelijker en mikt op een grotere doelgroep, maar de kwaliteit van de film is nog steeds beter dan de doorsnee Hollywood-productie.

De kracht van 'The Ladykillers' zit in het spel van de acteurs die zichtbaar plezier hadden tijdens het filmen. De personages zijn zo karikaturaal en dik aangezet dat het erg grappig is om naar te kijken. Vooral Tom Hanks maakt indruk als de flamboyante professor Dorr. Met zijn vet aangezette Zuidelijk accent en irriterende lachje is hij enorm humoristisch. Deze rol staat ver af van de meer serieuzere rollen die Hanks de laatste jaren heeft gespeeld. Hanks leeft zich dan ook helemaal uit in zijn bizarre personage en maakt van de professor een aandoenlijke crimineel. Naast Tom Hanks valt ook J.K Simmons op. Simmons is vooral bekend van zijn rol als J. Jonah Jameson uit de Spiderman-films, maar hopelijk zorgt ook zijn rol uit 'The Ladykillers' voor een grotere bekendheid van deze acteur. Simmons speelt Garth Pancake, een geflipte explosieven-expert annex stuntman. De groteske vertolking van Simmons is erg grappig. Vol overtuiging speelt hij zijn karakter op een onvergetelijke manier, karikaturaal en vol schwung. De rol van het oude dametje wordt vertolkt door de zwarte actrice Irma P. Hall. Haar personage balanceert op de rand van irritatie, maar ze weet uiteindelijk toch nog net sympathiek te blijven. De preken van het oude besje over die verachtende 'Hippity Hop-music' zijn fantastisch. Haar constante geklaag is soms erg komisch.

De andere acteurs zijn ook prima op hun plek. Zo speelt Marlon Wayans de schoonmaker Gawain MacSam. Helaas kan Wayans niet echt veel doen met zijn toch wel clichématige personage. Wayans karakter is een luie schoonmaker is een wannabee gangster zoals die de laatste tijd nogal veel in (Amerikaanse) komedies tegenkomt. De rol van zwijgzame crimineel wordt gespeeld door Tzi Ma. Een geweldig leuke rol van Ma. De jonge acteur Ryan Hurst speelt de oerdomme Lump. De brute kracht van de bende. Het briljante samenspel van de acteurs is een genot om naar te kijken. De humor van de film is bizar en overgoten met een donker randje. Deze vorm van humor zal niet bij iedereen in de smaak vallen, maar het aanstekelijke acteerwerk en de luchtige sfeer maken veel goed. Als zwarte komedie is 'The Ladykillers' goed geslaagd. Een leuke film voor een ontspannen avondje lachen.