Che Guevara was of beter nog is de wereldberoemde Marxistische revolutionair en Cubaanse guerilla leider die voor velen nog altijd dient als het symbool van verzet. Zijn welbekende foto door Alberto Korda in 1961 prijkt op vele T-shirts, posters en petjes. Er zijn vele films over hem gemaakt waaronder 'El ‘Che' Guevara' (1968), 'Che!' (1969) en 'Hasta la Victoria Siempre' (1999). Maar de Braziliaanse regisseur Walter Salles ('Central do Brasil' (1998)) richt zich met 'The Motorcycle Diaries' ('Diarios de Motocicleta') echter op een ander, minder bekend tijdperk uit het leven van Ernesto Rafael Guevara de la Serna.

Het begint allemaal wanneer Ernesto en Alberto vol goede moed op reis gaan op een aftandse Norton 500 uit 1939, bijgenaamd 'de Machtige', op zoek naar avontuur. Ernesto’s bijnaam is dan nog Fuser en hij is een astmatische medicijnenstudent die nog niet precies weet wat hij wil doen met zijn leven. Eerste stop is een rijke familie in Buenos Aires om Ernesto’s vriendin Chichina te bezoeken. Voor de eerste stop zijn de jongens al eens over de kop gegaan met de motor en het zal ook niet de laatste keer zijn dat ze een schuiver zullen maken. Ze gaan de grens over naar Chili waar op een gegeven moment, met pijn in het hart, afscheid moet worden genomen van 'de Machtige'. Ze liften verder naar Peru waar ze gaan werken in een leprakolonie. Ze weigeren daar handschoenen te dragen en beschouwen de patiënten als gelijkwaardig. Van de kolonie reizen ze op het Mambo-Tango vlot naar Columbia en uiteindelijk komen ze bij het meest noordelijke punt van het continent in Venezuela. Onderweg praten ze met de lokale bevolking (boeren, mijnwerkers, Indianen, verplegers en zieken) en de twee raken zich meer bewust van al het onrecht in de gebieden. Hoewel beiden onder de indruk zijn, is het bij Ernesto de voedingsbodem van zijn latere daden en ook Alberto ziet zijn vriend veranderen.

Er wordt subtiel verwezen naar zijn toekomst wanneer twee Chileense zussen de jongens erop wijzen dat ze de typisch Argentijnse uitdrukking ‘Che’ vaak gebruiken. Ook wanneer Ernesto een baard laat staan, zien wij 'El Commandante' naar voren komen. Voor de rol van Ernesto is de Mexicaanse Gael García Bernal ('Y tu Mamá También' (2001), 'La Mala Educación' (2004) met recht gekozen. Bernal bezit minstens evenveel charisma als Che. Hij voelt zich schijnbaar thuis in de rol van 'El Che', in 2002 vertolkte hij hem eerder in de miniserie 'Fidel'. In de film spreken vooral de indrukken en ervaringen voor zich en zien we hoe Che wordt gevormd. Dit mede dankzij de oprechtheid en bescheidenheid waarmee Bernal zijn Che neerzet. De film wordt gelukkig nooit zwaar, vooral Alberto zorgt voor de vrolijke noot en de afwisselende landschappen van Latijns-Amerika zijn ook prachtig om te zien. 'The Motorcycle Diaries' beschrijft de geboorte van een revolutionair op een onopdringerige wijze, wat het de moeite waard maakt om gezien te hebben.