‘Play Misty for Me’ betekent het regiedebuut van Clint Eastwood. Eastwood kreeg de vrije hand van de bazen van Universal, leverde zelfs honorarium in om zijn langverwachte project ‘Misty’ te verfilmen en slaagt erin om een boeiende thriller te maken. Geen typische Eastwood-film. 

Sterk aan ‘Play Misty for Me’ is de karakterontwikkeling van de hoofdrolspelers. Eastwood en Walter trekken bij hun eerste ontmoetingen naar elkaar toe als een magneet, waarna hun “relatie” steeds gecompliceerder wordt. De aantrekkelijke en tegelijkertijd hypernerveuze Walter, bekend van talrijke Tv-series, ontwikkelt zich van een dartele, jonge meid in een brutaal portret met een grote mond en uiteindelijk tot een zieke geest. Geen alledaagse ontwikkeling voor een vrouwelijke hoofdrolspeler.

Solide is de rol van Eastwood zelf. De man van de poncho, de afgekloven sigaar en de baard van een week verrast met een rol als populaire DJ van een radiostation aan de kust van Californië. Zijn verongelijkte, granietharde uitstraling was al genoegzaam bekend, maar ‘Misty’ toont daarnaast een andere, zachte kant. Zo probeert Eastwood opzichtig het hart terug te winnen van de blonde Mills, die hem eerder had verlaten. De begripvolle, romantische Eastwood, die naderhand met z’n liefje picknickt in de vrije natuur is geen alledaags tafereel.

Niet van alledag is zeker Eastwood’s omgang met de onberekenbare Walter. In eerste instantie is zij één van de vele meisjes die het pad van de gewilde DJ kruist, maar al ras maakt Eastwood Walter duidelijk dat hij geen relatie wil en zeker niet van haar houdt. Fascinerend zijn de gemoedstoestanden waar Eastwood, gedurende ‘Play Misty for Me’, doorheen gaat. Ook de man van staal blijkt maar een mens van vlees en bloed, die bijna bezwijkt onder de verstikkende aanwezigheid van de psychisch behoorlijk gestoorde Walter.

Het is niet allemaal goud dat blinkt in ‘Misty’. Zo komen de rollen van de donkere huishoudster van Eastwood en die van de politierechercheur niet tot wasdom, omdat ze weinig toevoegen of verwarring creëren. Maar er zijn voldoende ingrediënten die ‘Misty’ tot een aangename film maken. Bijvoorbeeld de muziek tijdens de titelrollen, van de plaatjes die het radiostation draait en zeker van Roberta Flack’s ‘First Time Ever I Saw Your Face’, dat Eastwood’s en Mills’ opbloeiende romance begeleidt.

Goed is daarnaast het camerawerk van de regisseur. Eastwood grossiert in mooie plaatjes van het gebied rond Carmel, Californië, waar hij toentertijd woonde en dat het decor vormt voor ‘Play Misty for Me’. Bovendien toont Eastwood’s regiedebuut de invloed van de man waar hij zoveel films mee maakte. Don Siegel (‘Escape from Alcatraz’) was een pragmatisch regisseur die zich beperkte tot het maken van films zonder fratsen en met behulp van zo min mogelijk takes. Als dank verschijnt Siegel in ‘Misty’ als barman, die de onschuldig ogende Walter aan Eastwood voorstelt.