Regisseur Tim Burton is zijn carrière begonnen als animator voor Disney. Een van de eerste films die hij zelf heeft gemaakt is dan ook een korte animatiefilm: ‘Vincent’ (1982). Burton laat met dat filmpje- een luguber verhaal over een jongen die net zo wil zijn als Vincent Price- al zijn grote bewondering voor horror-acteur Price blijken. Met ‘Pee-Wee’s Big Adventure’ (1985) heeft Burton voor het eerst een grote hit, drie jaar later volgt het tweede kassucces met ‘Beetlejuice’. Deze succesvolle films zijn zeer goedkoop gemaakt, maar als Burton met ‘Batman’ (1989) de kans krijgt om met een hoog budget zijn fantasie in werkelijkheid om te zetten begint zijn carrière pas echt. Hij scoort hit achter hit, met gothische sprookjes als ‘Edward Scissorhands’ (1990) en ‘Sleepy Hollow’ (1998) en visuele spectakels als ‘Big Fish’ (2003) en ‘Charlie and the Chocolate Factory’ (2005). Ook zijn liefde voor de animatiefilm verliest hij niet, hij produceert ‘The Nightmare Before Christmas’ (1993) en komt eind 2005 met het veelbelovende ‘The Corpse Bride’.
Een aantal acteurs verschijnen keer op keer in Burtons films:Winona Ryder en Helena Bonham Carter lijken favorieten, maar vooral Johnny Depp is een blijvertje. Depp en Burton hebben veel aan elkaar te danken. Vóór ‘Edward Scissorhands’ was Johnny Depp slechts bekend als tieneridool uit de serie ’21 Jump Street’. Dit imago, waar hij zeer ontevreden mee was, kon hij van zich afschudden door de bizarre Edward te spelen. Tegelijkertijd was ‘Edward Scissorhands’ waarschijnlijk niet zo’n succes geworden zonder de droevige ogen van Depp.

Edward Scissorhands is de ultieme Burton film. Rollen worden vertolkt door lievelingsacteurs van de regisseur: Vincent Price is de uitvinder, Johnny Depp is Edward en Winona Ryder is Kim, Edwards grote liefde. Maar met een uitstekende cast alleen redt een film het niet. Het meest opvallende aan Edward Scissorhands is misschien wel dat het een sprookje voor volwassenen is. Tim Burton had een beeld in zijn hoofd van een jongen die in plaats van handen scharen heeft, wat het voor hem onmogelijk maakt mensen aan te raken. Dit beeld slaat op het onvermogen van met name pubers om hun emoties naar andere mensen te communiceren. Caroline Thompson maakte van dit beeld het sprookje, of zoals zij zelf zegt ‘de fabel’, van Edward. Door het niet rechtstreeks te hebben over een sociaal onbekwame jongen, maar over een mooie moderne Frankenstein geeft de film zowel een reflectie op de werkelijkheid als een mogelijkheid om uit de werkelijkheid te vluchten.

Naast het fantasierijke verhaal biedt de film een lading aan sfeervolle beelden zoals het duistere kasteel van Edward met de kunstige tuin en de pastelkleurige buitenwijk waar het gezin van de huis-aan-huis-verkoopster woont. De beelden worden verrijkt door een romantische soundtrack van Danny Elfman. Elfman werkt vaak succesvol samen met Burton, zij lijken elkaar te begrijpen. Dit maakt van beelden en geluid een eenheid, in het geval van ‘Edward Scissorhands’ een ontroerende eenheid.

‘Edward Scissorhands’ is zeker een aanrader voor iedereen die waardering op kan brengen voor romantische verhalen, bizarre verhalen en sprookjes. Mensen die realistischer zijn ingesteld zullen het geheel misschien wat over-the-top vinden. Toch is het ook voor hen aan te raden om dit specifieke geval een kans te geven. De optelsom van prachtige beelden, passende muziek, ontroerend verhaal en uitstekende acteerprestaties komt bij deze film uit op één woord: betoverend.