'The Alphabet' kan beschouwd worden als de eerste (korte) film van David Lynch. Alhoewel sommigen 'Six Figures Getting Sick' als zodanig zien, is dit eerdere werk niet veel meer dan een geanimeerd schilderij.

Met 'The Alphabet' laat David Lynch zich voor het eerst daadwerkelijk als filmmaker gelden en dit doet hij niet bepaald op een halfzachte manier. De film is ongrijpbaar en absurd en wordt gebracht in een een mengeling van animatie, stop-motion en live-action die zo overdonderend en onbegrijpelijk is dat je met een verdwaasd gevoel achterblijft. Hoe vaak je deze film ook kijkt, het blijft een bizarre en ongemakkelijke ervaring.   

De volgende uitspraak van David Lynch uit Chris Rodley's boek 'Lynch on Lynch' geeft mooi weer waarom hij deze film gemaakt heeft: "It just struck me that learning, instead of being something that's a happy process, is turned around to being almost like a nightmarish process, so it gives people dreams - bad dreams."

En dat is precies wat hij met deze film bereikt heeft. De film moet gezien worden als een nachtmerrie, die in tegenstelling tot de meeste dromen, een opeenvolging is van rare beelden en geluiden die enkel hun vaagheid en een of andere connectie met het alfabet met elkaar gemeen hebben.

'The Alphabet' is een abstract meesterwerkje boordevol symboliek dat een hoop elementen van de latere Lynch in zich heeft. Je kunt onder meer denken aan een minimalistisch gebruik van kleur, een zorgvuldig samengestelde soundtrack, een ongrijpbaar verhaal en een duidelijke voorkeur voor beeld boven woord.

Een must see voor elke Lynch-fan.