Als iets van jou wordt gestolen en doorverkocht, maar de nieuwe koper weet niet dat het object dat hij heeft gekocht gestolen was, wie kan er dan aanspraak op maken? In Nederland blijft de nieuwe bezitter ook de eigenaar, wanneer hij kan aantonen dat hij het écht niet wist of had kunnen weten. Maar ja, hij kan natuurlijk ook gewoon liegen, sterker nog: misschien had hij je spullen wel zélf gestolen, je weet het niet.

In ‘Beijing Bicycle' is dit dilemma de spanningsboog waaronder het verhaal zich ontspint. Een verhaal dat gaat over opgroeien en je eigen boontjes doppen in een grote stad, over jongens en meisjes en over dromen van een beter leven. Het gaat ook over zeggen wat je voelt en vindt, voor jezelf opkomen, no matter what. En dat in een egoïstische, kapitalistische wereld, waarin niemand iets voor een ander lijkt over te hebben.

Dat is af en toe heel zwaar. De hoofdfiguur is namelijk niet zo spraakzaam, maar wel heel eigenwijs. Je ziet hem van alles denken en voelen en je denkt en voelt met hem mee, maar hij zegt dan heel lang niets, waarna je bijna tegen het beeld gaat roepen:"zeg ze dan hoe het zit!" want wat er allemaal gebeurt is zo onrechtvaardig! Als een film je zover kan krijgen, hebben ze het goed gedaan. Maar het moet niet té lang duren, want dan gaat het ten koste van het kijkplezier.

Dat Guei zijn fiets terugvindt in een stad van 15 miljoen mensen lijkt overigens wat ongeloofwaardig, maar wordt mede door zijn vasthoudende karakter redelijk aannemelijk gemaakt. Hij en de andere hoofdfiguren zijn mooie, kwetsbare mensen van vlees en bloed, spraakzaam of niet en uitstekend neergezet door een jonge, overtuigende cast. Zij worden ondersteund door regisseur Xiaoshuai Wang, die er samen met zijn twee hoofdrolspelers terecht voor onderscheiden is op het filmfestival van Berlijn.

‘Beijing Bicycle' is een mooie oprechte film, met een simpel gegeven, subtiel uitgewerkt en bescheiden neergezet. Wat aan de lange kant misschien, maar dat komt omdat er goed de tijd wordt genomen het verhaal en vooral de karakters vorm te geven en uit te diepen. Daar moet je even voor gaan zitten, maar dat is absoluut de moeite waard.