‘Alone With Her’ begint met een gezellig stukje informatie: elke minuut worden er drie personen het slachtoffer van een stalker. Even later gaat creepo Colin Hanks een electronicawinkel binnen om een aantal minuscule cameraatjes aan te schaffen. Hij vraagt of hij nog een vergunning nodig heeft: “Nee hoor, het is volledig legaal”. Oftewel, met de huidige technologie is stalken nog nooit zo eenvoudig geweest.

Niet alleen de regering maakt tegenwoordig steeds meer inbreuk op de privacy, ook mensen onderling doen dit. En op een wel heel intieme wijze. In ‘Disturbia’ bespiedde Shia Labeouf zijn buren voornamelijk vanuit met een camera vanuit zijn eigen huis, en bleef dit vrij onschuldig. In ‘Alone With Her’ neemt het voyeurisme zorgwekkender vormen aan. Na eerst met zijn camera een doel te hebben vastgesteld (een mooi, verdrietig meisje in het park) breekt Doug Amy’s huis binnen en plant een flink aantal microcameraatjes op verschillende persoonlijke plekken. Bij haar bed, douche, voor de spiegel, overal waar ze zich, letterlijk en figuurlijk, volkomen bloot zal (kunnen) geven. Als kijker zie je wat Doug thuis ziet, terwijl hij verschillende shots op zijn computerschermpje bekijkt.  

Zo wordt de toeschouwer gedwongen zich te identificeren met Doug, wat minder oncomfortabel is dan het eigenlijk zou moeten zijn. De kijker leert dan ook vrij weinig over Dougs gevoelens of motivaties, waardoor eigenlijk alleen het pure voyeuristische aspect voor een ongemakkelijk gevoel zorgt. Maar regisseur Eric Nicholas houdt het betrekkelijk subtiel, op verschillende fronten. Zo maakt hij van zijn film zelf geen (zelfbewust) voyeuristisch werkje dat puur bestemd is om de kijker te prikkelen met de verschillende keren naakt in beeld verschijnende actrice. Ana Claudia Talancón poseert bijvoorbeeld niet voor de kijker door zich in de perfecte hoek eens lekker in te zepen onder de douche. In plaats daarvan gedraagt ze zich zoals ieder ander die niet de gewaarwording heeft bekeken te worden. Dus als ze jeuk heeft aan haar borst, krabt ze even; en voor de spiegel zingt ze zonder schaamte hardop, en verschrikkelijk vals. Talancón acteert tijdens al deze scènes verrassend natuurlijk, wat helpt om het hele concept van de film te verkopen. Want de verschillende shotwisselingen lopen soms wel verbazingwekkend soepel en filmisch voor het bedoelde gezichtspunt dat hier ingenomen moet worden. ‘Alone with Her’ wil van alles wat zijn: een film die het huiveringwekkende verhaal van de stalker volgt middels zijn gezichtspunt; maar daarnaast moet het ook in zichzelf een redelijk conventioneel vormgegeven thriller zijn. Maar dit lukt gelukkig aardig.

Talancón is een ontdekking, maar Colin Hanks doet het ook prima als de wat suffige stalker, die het door zijn redelijk zachte persoonlijkheid (ondanks zijn verkniptheid) en op het eerste gezicht sympathieke voorkomen, het geloofwaardig maakt dat Amy toch op een gegeven moment voor Doug valt. Natuurlijk weet hij hun ontmoetingen perfect in scène te zetten door zijn persoonlijk informatie uit zijn camera-opnamen. Zo kan hij haar in het plaatselijke café vertellen dat hij van diezelfde obscure film of band houdt waar Amy helemaal gek van is. Wat een toeval!