‘The Jungle Book’ is de film waar Walt Disney mee bezig was toen bij hem de diagnose longkanker gesteld werd en hij heeft de release niet meer mogen meemaken. Het is echter goed te zien dat hij de supervisie had, de film is rijk aan prachtige achtergronden in waterverfkleuren, de karakters zijn erg leuk en de muziek is fantastisch. Het vrolijke “Bare necessities” ofwel in het Nederlands “Wat je van beren leren kan” is een nummer dat je nog dagen lang blijft neuriën. Het werd dan ook terecht voor een Oscar genomineerd. De stemmencast levert een topprestatie, waarbij vooral de stem van Baloe de beer (Phil Harris) opvalt. Deze adaptatie week sterk af van de vertellingen van Rudyard Kipling, maar dat was Disney’s bewuste keuze. Hij vond deze te donker en somber om als basis voor zijn tekenfilm te dienen. De dramatische, epische vertelling moest plaatsmaken voor een komisch verhaal, waarbij de komst van tijger Shere Khan weliswaar gedurende bijna de hele film een dreiging vormt, maar humor blijft de boventoon voeren. De grappige scènes met de olifantenparade, de apenkolonie en de gieren, die op The Beatles gebaseerd zijn, zijn memorabel.

Het verhaal is overbekend: Mowgli wordt door Bagheera de panter gevonden en bij een wolvenfamilie achtergelaten. Hij wordt liefdevol in het gezin opgenomen en grootgebracht met wolvenmelk. Vele jaren later wordt besloten dat Mowgli terug moet naar de mensen, want Shere Khan, de gevaarlijke tijger, is terug in de jungle, en die zal niet rusten voor hij Mowgli gedood heeft. Bagheera neemt de taak op zich om Mowgli terug te brengen, maar als Mowgli achter het plan van zijn vriend komt, loopt hij weg. Al snel sluit hij vriendschap met Baloe de beer en ze besluiten onafscheidelijk te blijven.

Helaas loopt dat anders, want zowel Kaa de slang als de apen hebben het op Mowgli gemunt.

Hoewel het verhaal wat magertjes is, en de spanningsopbouw ver te zoeken, is ‘The Jungle Book’ toch een plezierige film voor jong en oud. Dit komt volledig op het conto van de karakters, de animatie en de muziek. Decennia later mag je wel zeggen dat de film de tand des tijds doorstaan heeft en nog tientallen jaren meekan.