De korte film ‘Boundin’’ heeft een wat ongewone vorm en inhoud voor een Pixar filmpje. Er zit opvallend veel tekst in de film, die op muziek en rijm wordt voorgedragen. Dit is leuk voor de Sinterklaastijd en best charmant, maar gecombineerd met de inhoud van de film zorgt het voor een wat conventioneel en moralistisch geheel. Geen mooie kwinkslagen, wrange ironie, of zelfs interessante tragiek in dit filmpje van Pixar, maar een erg voor de hand liggende les over zelfacceptatie. De animatie is schattig en de voortdurende countrymuziek opgewekt, maar de boodschap is wel erg “Disney”, en het filmpje mist de karakteristieke humor en inventieve ideeën die de kijker gewend is van Pixar.

De hoofdrol wordt gespeeld door een schaapje dat normaal gesproken vrolijk in de rondte springt, en tapdanst, met alle dieren om hem heen – vissen, uilen, slangen, marmotten – maar de schrik van zijn leven krijgt, wanneer hij in de zomer ineens wordt geschoren en als een roze scharminkeltje overblijft. Hij kan zich nu niet meer vertonen omdat hij alleen maar wordt uitgelachen. Gelukkig biedt een vreemd beest genaamd “Jackalope” morele ondersteuning. Dit beest – een uit de kluiten gewassen konijn met een gewei - leert het gedeprimeerde schaap hoe hij vrede kan, of moet, hebben met zijn nieuwe uiterlijk. Hij kan net als de Jackalope gigantische sprongen maken en weer als vanouds vrolijk doorstuiteren.

Nu is het wel grappig om het iele lijfje van het geschoren schaapje voor het eerst grote hoogtes zien te bereiken met behulp van de stuitertips van de Jackalope, maar het is helaas allemaal wat te simpel en te braafjes. Het is een warme boodschap en voor de kinderen is het vast een aangenaam filmpje met al die leuke dieren en de banjomuziek op de achtergrond, maar voor de volwassen kijker moet ‘Boundin’’ toch als een teleurstelling gelden.