‘American Pie Presents Beta House' is alweer het zesde stukje appeltaart dat je voorgeschoteld krijgt. Adam Hertz, de scriptschrijver van de ‘American Pie'-serie, heeft het goed ontvangen recept van het eerste deel met elke vervolgdeel lichtelijk aangepast met als gevolg dat de in eerste instantie lekkere smaak plaats maakt nu bij het zesde deel voor pure wansmaak.

In de eerste delen was het naakt nog van ondergeschikt belang en suggereerde de film meer dan er daadwerkelijk getoond werd. De humor, zij het van een onderbroekenlol kaliber, was voorspelbaar, maar zelfs hier en daar toch nog vermakelijk. Ook waren de acteerprestaties van een acceptabel niveau. Nu word je geconfronteerd met een aantal acteurs en actrices, die denken het te gaan maken en al blij zijn dat zij überhaupt in een Hollywoodproductie mogen opdraven. Teksten worden al dan niet bloot of in een bepaald standje opgerateld en lijken eerder een verplichting dan bittere noodzaak.

De enige uitzondering hierop is het acteren van Eugene Levy, die eerst als de vader van Jim in de eerste drie delen en later als Mr. Levenstein in de daarop volgende delen acte de presence geeft. Hij doet zijn uiterste best om zijn personage invulling te geven, maar wordt nu niet geholpen door het script en zijn tegenspelers.

In feite is de film een reden om onder het mom van een komedie zo'n vijfentachtig minuten lang naar vrouwelijk bloot te kijken. Het heeft daarmee iets weg van het lezen van de Playboy voor de diepgaande interviews. ‘American Pie Presents Beta House' zal om die reden vast wel goed scoren. Klaarblijkelijk is het commercieel verantwoord om deze pulp uit te brengen, want anders zou een film als deze nooit het daglicht zien. Nu maar hopen dat deze markt snel verzadigd is en uitgegeten is op een taart, waarvan de houdbaarheidsdatum allang verstreken is.