‘The Informers' beschrijft als een soort lange soapaflevering het leven van een groep mensen in Los Angeles in 1983. We volgen een groep mooie, rijke, verwende, contactarme en gevoelloze jonge mensen in hun dagelijkse leven dat in feite uit niets meer bestaat dan drank, coke snuiven en feestjes met veel seks. Alles in hun doen en laten is gericht op uiterlijke schijn en een ongeremd hedonistische levensstijl. Zij doen precies wat zij willen, geld speelt geen rol, de ethische moraal is vrijwel afwezig.

De film opent met de dood van één van hen, waarna de anderen worden geïntroduceerd en waarbij wij al direct inzicht krijgen in hun (gebrek aan) empathisch vermogen. De vriendengroep kent geen limieten: de vriendin van de een doet het met diverse anderen vrienden, een ander van de gang doet het weer met de moeder van zijn vriend. Nog een ander uit het groepje moet met zijn gescheiden vader op een soort verbroederingsreisje naar Hawaï. Pa probeert daar weer het vriendinnetje van zijn zoon te versieren. In deze vriendengroep huist ook nog een rockster die - uiteraard - aan drugs verslaafd is en zich voortdurend bedrinkt. Al deze personages hebben zoals dat in een soap meestal het geval is eigenlijk weinig substantieels te vertellen, zowel qua tekst als qua rolinhoud. Daardoor is het moeilijk om je ook maar één moment de film in te laten zuigen en is het vooral een wat lege huls van glamour en glitter waar je naar kijkt.

Waar regisseur Gregor Jordan het tijdsbeeld an sich juist schetst, maar het verhaal met al zijn beelden toch tekortschiet, kan degene die inzicht over dit tijdsbeeld wil hebben ook kijken naar het werk van de Amerikaanse schilder Terry Rodgers. Die brengt in soms controversiële schilderijen hyperrealistisch en met opvallend kleurgebruik de wereld van de ‘young and beautiful' tot leven met alle weelde, schoonheid, promiscuïteit én leegte. Die stilstaande, maar tegelijkertijd uiterst levende, schilderstukken laten de afstotelijke schoonheid en de sfeer van verveling en eenzaamheid in die stukken treffend zien waar regisseur Jordan kilometers filmmateriaal gebruikt.

De film is in feite een leeg ‘verhaal' met weinig inhoud, zeker omdat de diverse onderliggende sublijnen ook nog weinig met elkaar te maken hebben. De cast heeft met Billy Bob Thornton, Kim Basinger, Mickey Rourke en Wynona Ryder toch een stevige bezetting. Uitgezonderd Mickey Rourke die met een kleinere bijdrage indringend een levensgevaarlijke crimineel neerzet, is het spel van enkele acteurs te weinig overtuigend om de film overeind te houden. Hierdoor blijft deze steken op het niveau van een gemiddelde soap.