Een rommelige film is het minste wat je van dit merkwaardige product kunt zeggen. Het zwalkt heen en weer tussen een romantische komedie, een patriottisch wangedrocht en een slap spionageverhaaltje. De ene ongeloofwaardigheid stapelt zich op de andere, zoals dat Ginger Rogers niet door heeft wie of wat haar aanstaande man is en ook niet begrijpt dat er een verband bestaat tussen het geweld dat de bevolking krijgt te verduren van elk land dat ze aandoen. Ook het duistere gezelschap waarin haar man verkeert doet geen enkel belletje rinkelen. En om de verwarring compleet te maken gaat ze opeens een Joodse vrouw met haar kinderen helpen te ontsnappen en verricht ze ook nog eens spionagewerk. Tsja.

‘Once Upon a Honeymoon’ is bij vlagen onderhoudend, maar schiet op vele fronten tekort. Er is geen chemie tussen Ginger Rogers en Cary Grant waardoor het romantische gegeven doodslaat. De oorlogspropaganda is gezien het jaar van release begrijpelijk, maar zoveel jaar na dato bot en hinderlijk. De humor is te schaars en niet grappig genoeg. Het enige lichtpuntje is het spel van Walter Slezak die heel leuk gestalte geeft aan de onverstoorbare dikzak die land na land oprolt en schandalig opportunistisch is, maar verder is het allemaal niet om erg vrolijk van te worden noch ontroerd door te raken of bij weg te zwijmelen.