De titel ‘Conspiracy’ klinkt hip, maar slaat niet echt op het onderwerp van de film. Ook acteur Val Kilmer past niet echt bij de rol die hij speelt, die van ex-marinier MacPherson. Hij is zeker tien jaar te oud voor deze rol. MacPherson heeft tijdens Operatie Desert Storm samen met zijn maatje Miguel Silva in Irak een traumatische ervaring. In een aantal flashbacks wordt duidelijk wat er gebeurd is, en hoe MacPherson hiermee omgaat. Een diepgaand psychologisch inzicht hoef je hier als publiek niet voor te hebben, de makers hebben weinig dunk van de kijkers, want door de apathische houding van MacPherson is direct duidelijk hoe hij in het leven staat. Met Miguel is het wat beter gesteld, maar hij heeft dan ook een gezinnetje, in scherp contrast met de losse scharrels die MacPherson in zijn bed heeft, maar die ook niet tot hem door kunnen dringen. De herhaaldelijke telefoontjes van Miguel naar zijn vriend met het verzoek hem te komen bezoeken hebben uiteindelijk zijn uitwerking en MacPherson vertrekt richting Arizona. Deze omkeer komt wat plotseling.

Wanneer MacPherson aankomt in het dorpje waar zijn kameraad moet wonen, lijkt het of de klok terug gedraaid is. New Lago is zo’n typisch Westernstadje, met houten gebouwen en waar je sheriffs, cowboys en indianen verwacht. Wanneer je beter kijkt zie je dat de tijd gelukkig niet stil is blijven staan; iets waar de makers in een scène overdreven de nadruk op leggen: moderne auto’s, een vrouw die mobiel telefoneert steekt over en in een van de gebouwen heeft zich zelfs een Dunkin’ Donuts gevestigd. MacPherson wordt niet vriendelijk onthaald, ronduit vijandig zelfs, wanneer hij in een hotel gaat informeren naar het adres waar zijn vriend zou moeten wonen. Zo vijandig, dat het lachwekkend wordt. Uiteindelijk lukt het hem een lift te krijgen en komt hij op een bouwterrein terecht. Echter, op de locatie waar Miguel zou wonen, is alleen een diepe kuil te zien. MacPherson vindt er een stukje papier, wat hem leidt naar de lokale bibliotheek in het dorpje, waar Joanna (Jennifer Esposito) de scepter zwaait. Het wordt nog mysterieuzer wanneer zij MacPherson geen boek uit wil lenen. Tot zover heeft de film nog redelijk wat spanning in zich, en weet ‘Conspiracy’ nog te boeien. De rare reacties van de autoriteiten op MacPhersons komst zijn dan nog onverklaarbaar en wekken verontwaardiging op. Zo gauw echter duidelijk is wat er met Miguel gebeurd si en wat er aan de hand is in het bizarre dorpje, zakt de film als een kaartenhuis in elkaar en is het eigenlijk alleen nog maar wachten op de aftiteling.

‘Conspiracy’ mag zeker niet tot Val Kilmers beste werk gerekend worden. De acteur ziet er oud en afgemat uit en het feit dat hij – zeker in het eerste deel van de film – ook maar één gezichtsuitdrukking heeft maakt het er ook niet beter op. Het ligt echter niet alleen aan hem, het scenario vertoont gewoon teveel onlogischheden en clichés. De rol van Jennifer Esposito is er wat geforceerd ingeschreven en haar personage wordt alleen gebruikt om aan te geven hoe erg de onderdrukking van de baas van het stadje is. Dat zij later ook nog een min of meer romantische rol gaat spelen, is te voorspelbaar, maar wat ongeloofwaardig. Ze lijkt te intelligent voor iemand die meteen verliefd wordt op de eerste de beste man die vriendelijk tegen haar is. Gary Cole is John Rhodes, de CEO van het machtige Halicorp en de acteur zet zijn irritante rol goed neer. Dat zijn personage zelf onwaarschijnlijk is, ligt meer aan het script dan aan de acteur. Wanneer je bij ‘Conspiracy’ niet al te hoge verwachtingen koestert omtrent het verhaal, actiescènes en logica, zal de film je nog best vermaken.