‘April Fool’s Day’ is een remake van de jaren tachtig slasher met dezelfde naam. Er wordt niet klakkeloos hetzelfde verhaal verteld, maar enkele karakters zijn hetzelfde en de makers steken ook niet onder stoelen of banken dat de film een remake betreft. De regisseurs, Mitchell Altieri en Phil Flores, noemen zichzelf The Butcher Brothers, maar wanneer het hart van de ware horrorfan bij het horen van deze benaming sneller gaat kloppen, is een waarschuwing op zijn plaats: bij een gemiddeld bezoekje aan een slager in je lokale winkelcentrum zul je meer ingewanden en bloed zien dan bij het kijken van deze semi-horrorfilm. De genreaanduiding thriller is meer op zijn plaats, want op een doorgesneden keel na en wat overmatig spuitend bloed na een aanval met een mes na, valt er weinig gore te ontdekken. Echt spannend wordt ‘April Fool’s Day’ jammer genoeg ook niet, de kijker zal – mede door de titel van de film – al gauw doorhebben hoe de vork in de steel zit en dan is het eigenlijk alleen nog maar wachten op het moment dat degene die voor de gek gehouden wordt in de film dat ook beseft.

Daar komt nog bij dat de acteerprestaties van de volledige cast ver onder de maat zijn, de dialogen houterig en ongeloofwaardig zijn en bijna geen van de personages sympathie op weten te wekken. De makers schetsen een onaangenaam beeld van jongeren in de hogere maatschappelijke kringen. Desiree Cartier is een kreng van het zuiverste water, haar broer Blaine is een gladde jongen die eveneens enkel om zichzelf geeft, het echtpaar Peter en Barbie zou je in het dagelijks leven niet tot je vriendenkring rekenen en de nerd Ryan is op het eerste gezicht wel aardig, maar dankzij zijn voyeuristische neigingen kom je daar ook gauw van terug. De enige twee dames die je nog wel het halen van het eind van de film zou gunnen zijn Milan Hastings (die aan liefdadigheid doet en de high society kring waarin zij verkeerde de rug toe heeft gekeerd) en debutante Torrance Caldwell, die – wat dan wel heel grappig is – in de film een actrice speelt in een B-Horror film. Uiteraard vindt juist een van die twee vroegtijdig de dood, waarna er een soort ‘I Know What You Did Last Summer’ kat- en muisspelletje plaatsvindt, die echter elke spanning ontbeert.

Daarmee is ‘April Fool’s Day’ een inspiratieloze film geworden, die alleen vanwege uiterlijkheden – zowel decors als cast - nog enigszins uit te kijken is, hoewel de perfecte lichamen en mooie gezichten ook wel kunnen gaan irriteren. Een geslaagde productie is het geenszins.