Bart de Graaff was wereldberoemd in Nederland als de kleine opdonder die vanuit de kelder van het Veronica-gebouw zijn eigen kinderprogramma presenteerde. Toen was De Graaff echter al 21 jaar. Een virusinfectie zorgde ervoor dat zijn lichaamsgroei stopte; hij werd niet groter dan een kind van 12. Dit werd dan ook als verklaring gezien voor het feit dat Barts programma zo goed aansloeg bij de jeugd. Hij was een van hen. Ook bracht De Graaff onderwerpen op een ontwapenende manier en sprak kinderen niet 'vanuit de hoogte' aan. Zijn latere zegetocht met het BNN programma en ook de gelijkmatige omroep sprak tot de verbeelding van velen. Niet in de laatste plaats leek De Graaff, mede door zijn brutale en vrolijke persoonlijkheid,  een voorbeeld voor diegenen die hun leven ten volle wilden leiden.

In de documentaire 'Bikkel' zien we de andere kant van het verhaal. Een meer persoonlijke kant. Filmmaker Leo de Boer koos voor een zeer persoonlijke benadering. Hij spreekt met de meest intieme bekenden van de kleine presentator: zijn moeder, zus, vader, vriend en voormalige vriendin en als speciale gast voormalig staatssecretaris Aad Nuis. Aan de hand van De Graaffs levensverhaal halen zij emotionele en vrolijke herinneringen op. Tussendoor komt De Graaff zelf ook aan het woord door middel van gesproken citaten uit interviews die hij door de jaren heen gegeven heeft. Deze combinatie zorgt voor verhoogd intiem effect dat indruk maakt. We zien de liefhebberijen van De Graaff zoals (snelle) auto's en het stripfiguur Kuifje, maar we maken ook hele private en minder vrolijke kanten mee zoals de scheiding van zijn ouders en de slepende ziekte die een zware lichamelijke en emotionele tol eisten.

Hoe ga je als familie met een dergelijke ziekte om? Wat voor impact heeft die ziekte op de manier waarop je in het leven staat? Wat voor effect heeft dit op de band tussen de verschillende familieleden? Het komt allemaal naar voren in de anderhalf uur van ‘Bikkel'. Een documentaire met een bijzonder warme en menselijke kwaliteit.