In ‘De laatste dag’ schetst regisseur Saskia Diesing samen met scenarioschrijfster Helena van der Meulen een intrigerende wereld die erg lijkt op die waar we nu in wonen, maar toch anders is. Mannen bekijken elkaar argwanend of zijn zelfs ronduit vijandig, wanneer zij hun ‘bezit’ moeten verdedigen, dat wat hen het liefste is. We maken kennis met een wat groezelige man (ongewassen, slaapt in de kleren die hij overdag ook aan heeft), die een groepje jonge, aantrekkelijke vrouwen onder zijn hoede lijkt te hebben. Zij merken hem nauwelijks op, maar volgen wel subtiel zijn aanwijzingen. De film is vrijwel helemaal dialoogloos, alleen uit het gekakel van de vrouwen, die continu lachen, kletsen en zich vrouwelijk gedragen (optutten, flaneren op straat) valt af en toe een betekenisloze opmerking te halen. In deze futuristisch aandoende wereld moet je letterlijk vechten voor je toekomst. De hoofdrolspeler doet zijn uiterste best, maar de titel van de film geeft het al aan; zijn zaak is verloren.

Het uitgangspunt voor ‘De laatste dag’ is buitengewoon origineel en ook aan de uitwerking mankeert weinig. Bert Luppes als de man die machteloos moet zien hoe hij alles kwijtraakt is uitstekend gecast. Het is alleen zo jammer dat voor een korte film is gekozen om dit concept uit te werken, want dit sinistere sfeertje boeit zo dat we er graag nog wat langer in hadden willen verblijven.

‘De laatste dag' van Saskia Diesing is een beetje een vreemde film. Het gaat over een man die steeds maar achter een groepje mooie, jonge vrouwen aanloopt en iedereen die bij hen in de buurt komt wegjaagt. Wat zijn dit voor meisjes? En wat moet deze man van hen? Horen ze bij hem? Of is het de fantasie van de man die op hol slaat bij het zien van deze meisjes, en doet hij alsof ze zijn bezit zijn?

Als deze film door een man gemaakt was, hadden er vraagtekens bij gezet kunnen worden. Een groep mooie vrouwen die steeds rondlopen in sexy zomerjurkjes en een perverse man die steeds achter hen aanloopt. Deze film is echter van een vrouw en dat zet aan tot nadenken. Zit er wellicht toch een dieper verhaal achter en is het niet alleen de lust die de man beweegt? Dit wordt niet duidelijk gemaakt in deze korte film en daarom blijft de kijker een beetje in het ongewisse.

De manier van filmen doet een beetje denken aan ‘The Sixth Sense', en dat mag zeker als een compliment opgevat worden. De dames doen hun eigen ding en lijken zich niets aan te trekken van de man die doet alsof ze zijn bezit zijn. Zien de meisjes deze man wel? Of is hij onzichtbaar? Zitten de meisjes in zijn fantasie misschien?  Een hoop vragen blijven hangen bij deze film, dat is soms goed, maar in dit geval is het niet alleen maar positief.